A+ A A-

Η Ιόλη Ανδρεάδη και ο Άρης Ασπρούλης σε α΄ πρόσωπο

Οικογένεια Τσέντσι Ιόλη Ανδρεάδη, Άρης Ασπρούλης Κάπα Εκδοτική


Ιόλη Ανδρεάδη

Ήταν τελευταίες μέρες του Απρίλιου του 2016, όταν ειδοποιηθήκαμε πως η πρότασή μας για τον Young Lear είχε γίνει δεκτή και θα αποτελούσε μέρος του Φεστιβάλ Αθηνών. Αρχίσαμε να δουλεύουμε εντατικά.

Το νέο ήταν τόσο αναπάντεχο, που το πρώτο που θυμάμαι είναι πως δεν έβρισκα πουθενά το βιβλίο του Βασιλιά Ληρ, το δικό μου –με τις δικές μου σημειώσεις– στο σπίτι! Πήγα στην «Πολιτεία», πήρα δύο μεταφράσεις, του Ρώτα και του Μπελιέ, και άρχιζα να τις διαβάζω. Είχα χάσει κάπου μέσα στο σπίτι και τη μετάφραση του Καψάλη. Ο Μίλτος (Φιορέντζης) με συνάντησε και μου την έδωσε. Τελικά, βρήκα το βιβλίο μου το αγγλικό, από τις εκδόσεις Arden, με το κείμενο, τα σχόλια, και τις σημειώσεις που είχα γράψει σε κάθε σελίδα, από την εποχή που ήμουν στη RADA.

 

Εμφανίσεις: 2249

Περισσότερα...

O Περικλής Γκόγκας σε α΄ πρόσωπο

Οικονομικά για μη ειδικούς Απλά, κατανοητά, πρακτικά Περικλής Γκόγκας Κριτική


Με το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης το 2010, τα οικονομικά μπήκαν ως αναγκαιότητα στην καθημερινή ζωή του κάθε πολίτη και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις και επιλογές που έπρεπε να κάνει για το μέλλον του. Ωστόσο, πολλές οικονομικές έννοιες και όροι παρουσιάζονταν στα μέσα, από ειδικούς και μη, ως δεδομένες, χωρίς καμία εξήγηση, με αποτέλεσμα να μη γίνονται εύκολα αντιληπτές, αλλά να παρερμηνεύονται ή και να προκαλούν σύγχυση στους πολίτες που δεν είναι ειδικοί στα οικονομικά και εξοικειωμένοι με όλους αυτούς τους όρους.

 

Εμφανίσεις: 2017

Περισσότερα...

Ο Θοδωρής Παπαϊωάννου σε α΄ πρόσωπο

Απέναντι Θοδωρής Παπαϊωάννου Εικονογράφηση: Ίρις Σαμαρτζή Ίκαρος


Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, βρίσκομαι σ’ ένα σχολείο. Μαθητής, φοιτητής, δάσκαλος. Περικυκλωμένος από μολύβια, γόμες, στυλό, τετράδια, βιβλία και σημειωματάρια. Ε, δεν θέλει και τίποτε άλλο για να αρχίσει να γράφει κανείς. Γράφω από παιδί. Από ραβασάκια μέχρι ιστορίες, διηγήματα, θεατρικά και ποιήματα. Παραμύθια άρχισα να γράφω μεγάλος. Όταν ήμουν μικρός, μου τα διάβαζαν ή μου τα αφηγούνταν. Αργότερα, τα διάβαζα μόνος μου. Ποτέ δεν ήθελα να τελειώσει το σχολείο. Δεν ξέρω γιατί. Μου άρεσε που σταματούσε για τις διακοπές, αλλά πάντα ήθελα να ξαναρχίσει. Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να συνεχιστεί το σχολείο ήταν να περάσω «Απέναντι», κι από μαθητής να γίνω δάσκαλος. «Ανάποδα» πράγματα δηλαδή. Νομίζω πως τελικά δεν έγιναν έτσι ακριβώς τα πράγματα, γιατί τις περισσότερες φορές που μπαίνω στην τάξη κάθομαι σε θρανίο. Νιώθω καλύτερα στο θρανίο με τα παιδιά τριγύρω. Αχ, τα παιδιά. Χωρίς αυτά, μάλλον δεν θα έγραφα. Μάζευω τις προτάσεις και τις λέξεις τους σε χαρτάκια, σε ημερολόγια, στην παλάμη μου... Οι κουβέντες τους είναι τις περισσότερες φορές αφορμή για να αρχίσει μια ιστορία ή ένα παραμύθι. Πολύ θέλει;

 

Εμφανίσεις: 2613

Περισσότερα...

Ο Γιώργος Παναγιωτάκης σε α’ πρόσωπο

Αλάστρα Το βιβλίο των δύο κόσμων Γιώργος Κ. Παναγιωτάκης Πατάκης


Όταν ήμουν παιδί, περνούσα τα καλοκαίρια μου στο χωριό, στο πατρικό σπίτι της μητέρας μου. Ήταν ένα μεγάλο διώροφο οίκημα με ενδιαφέρουσα ιστορία, ψήγματα της οποίας έφταναν στ’ αυτιά μου από κουβέντες της μητέρας μου και των πέντε αδελφών της (όλες γυναίκες). Είχε διάφορες σκοτεινές γωνιές και μια τρύπα στο ταβάνι απ’ όπου, αν φώτιζες μ’ έναν φακό, μπορούσες να διακρίνεις το εσωτερικό της στέγης και να φανταστείς διάφορες σκιές να κρύβονται βιαστικά. Στο πίσω μέρος υπήρχε ένα ανηφορικό χωράφι γεμάτο με δέντρα που, όταν φύσαγε, ανταποκρίνονταν άλλοτε καθησυχαστικά και άλλοτε ανησυχητικά.

 

Εμφανίσεις: 2045

Περισσότερα...

Η Λίζα Βάρβογλη σε α΄ πρόσωπο

Το μυστήριο του σοκολατένιου γλυκού Λίζα Βάρβογλη Εικονογράφηση: Γεώργιος Πετρίδης Mamaya


Γράφω απ’ όταν θυμάμαι τον εαυτό μου. Στην αρχή με μολύβι, μετά με ένα μοβ Parker, σε ροζ, σιελ, λιλά, βεραμάν φύλα χαρτιού. Τώρα γράφω στο laptop μου. Αγαπώ τις λέξεις και τις ιστορίες. Η φαντασία μου μερικές φορές καλπάζει και αυτό με έχει βάλει σε μπελάδες, όπως όταν ήμουν στην Τρίτη Δημοτικού και είχα βαρεθεί να γράφω κάθε Δευτέρα πρωί ημερολόγιο στο σχολείο. Κάθε φορά τα ίδια και τα ίδια... Μια μέρα άφησα τη φαντασία μου ελεύθερη και έγραψα για ένα ταξίδι που έκανα με την οικογένειά μου στο Παρίσι. Η δασκάλα μου εντυπωσιάστηκε και το σχολίασε στη συνάδελφό της και γιαγιά μου, που ήρθε να με πάρει το μεσημέρι. Η γιαγιά μου, αντί να χαρεί που έγραψα μια τόσο ωραία ιστορία, με μάλωσε επειδή είπα ψέματα! Όμως, είναι ψέμα αυτό που είναι αληθινό στη φαντασία; Όταν με ρωτάνε τα παιδιά μου αν υπάρχουν νεράιδες, αν υπάρχει ο Αη-Βασίλης, αν..., απαντάω «αν πιστεύεις, τότε υπάρχει». Γιατί αυτή η πίστη είναι η πόρτα της φαντασίας, που οδηγεί στη δημιουργία. Είμαστε αυτό που πιστεύουμε. Το αποδεικνύει και η επιστήμη στην οποία έχω εντρυφήσει και ασκώ ενεργά, η ψυχολογία, με διδακτορικό και μεταδιδακτορική εκπαίδευση στο πανεπιστήμιο Harvard των ΗΠΑ. Πάντως, οι ιστορίες είναι με κάθε τρόπο στη ζωή μου: είτε γράφοντας είτε διαβάζοντας στα παιδιά μου είτε βοηθώντας επαγγελματικά, ως ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια, τους ανθρώπους που έρχονται σε εμένα να «ξαναγράψουν» την ιστορία τους, να αφήσουν πίσω τους τα τραύματα και τις στεναχώριες τους και να δημιουργήσουν τη ζωή που τους αξίζει και τους ευχαριστεί. Ας μην ξεχνάμε ότι και η ψυχοθεραπεία χρησιμοποιεί λέξεις, και διαλέγοντας τις κατάλληλες λέξεις διαμορφώνουμε τις σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας και την ίδια την ποιότητα της ζωής μας!

 

Εμφανίσεις: 1495

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr