A+ A A-

Η Στέφη Κόρτη-Κόντη σε α΄ πρόσωπο

Η Στέφη Κόρτη-Κόντη σε α΄ πρόσωπο


Το βιβλίο μου Στη δίνη του Εμφυλίου είναι το πρώτο που δεν είναι αυτοβιογραφικό αλλά μυθοπλασία. Είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στα χρόνια του Εμφυλίου, με ήρωες φανταστικούς. Ωστόσο, υπάρχει και εδώ καμουφλαρισμένη αυτοβιογραφία. Η Βέροια της εποχής είναι η Βέροια των διακοπών μου, αφού είναι η πατρίδα του πατέρα μου, και μέσα από τη συγγραφή του βιβλίου ξανάζησα κάποιες παιδικές αναμνήσεις και εστίασα σε πρόσωπα που έζησα μαζί τους στα πρώτα μου χρόνια, αλλά από εκεί και πέρα δεν έχουν καμιά σχέση με την ιστορία, η οποία εξελίχθηκε αυτόνομα παίρνοντας τον δικό της δρόμο. Ξεκίνησα να γράφω αφηγήσεις από τη ζωή μου ή την ιστορία της οικογένειάς μου, γιατί το ένιωθα σαν ανάγκη να παγώσω με κάποιο τρόπο στο χρόνο τις μνήμες μου από τα παιδικά και νεανικά μου χρόνια, που κάποιες φορές μπορεί να ήταν τραυματικές και άλλες πάλι φορτισμένες με μια έντονη νοσταλγία. Το γράψιμο αυτών των βιβλίων μου έδωσε πολλή χαρά και λύτρωση. Κάποια στιγμή θέλησα να επανέλθω στα πρώτα μου χρόνια, αλλά όχι πια με αυτοβιογραφία, αλλά με μια ιστορία που εκτυλίσσεται κυρίως στο χώρο και στο χρόνο που έζησα κάποτε, ακουμπώντας σε πρόσωπα που συνάντησα, αλλά αλλάζοντας τη μοίρα τους και επινοώντας άλλα, που αναγκαστικά συνδέθηκαν με αυτά.

 

Εμφανίσεις: 1698

Περισσότερα...

Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος σε α΄ πρόσωπο

Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος σε α΄ πρόσωπο


Ήταν χειμώνας του 1973 και ήμουν δεκαπεντάχρονος μαθητής του Γυμνασίου. Έξω φυσούσε δαιμονισμένα και ψιλόβρεχε. Η μια αστραπή διαδεχόταν την άλλη και το μετεωρολογικό πάρτι είχε ξεκινήσει. Βίωνα μια δύσκολη φάση της ζωής μου, καθότι είχα επιστρέψει από μια βαριά νοσηλεία μου στο νοσοκομείο Σωτηρία. Η λεμονιά του κήπου μας στα Φιλιατρά χτυπούσε τα κλαδιά της με δύναμη πάνω στο παράθυρο σταυρόλεξο με τα μικρά τετράγωνα τζαμάκια του. Μ’ ένα ποτήρι κονιάκ στη λούφα και μισό τσιγάρο «Καρέλια», έσπρωχνα τα ζόρια μπας και κατεβούν στον πυθμένα της λήθης.

 

Εμφανίσεις: 2047

Περισσότερα...

Η Ελένη Κατσιώλη σε α΄ πρόσωπο

Η Ελένη Κατσιώλη σε α΄ πρόσωπο


Πάντα είχα αγάπη για τις μεταφράσεις. Από το 1964, που διορίστηκα καθηγήτρια μουσικής σε δημόσιο γυμνάσιο, εξαιτίας της ελλιπούς ελληνικής βιβλιογραφίας στο αντικείμενό μου, και της μηδενικής βοήθειας από το υπουργείο, που είχε ως αναλυτικό πρόγραμμα το στεγνό μουσικό μάθημα σολφέζ, αγόραζα μουσικά βιβλία γαλλικά και αγγλικά για να πλουτίζω τις γνώσεις μου με ευρωπαϊκές μεθόδους διδασκαλίας και να μεταφράζω ενδιαφέροντα θέματα για τους μαθητές μου. Αυτή η ενασχόληση μού έδινε χαρά επειδή έπαιρνα πληροφορίες που μπορούσα να τις μετουσιώσω σε έναν ενδιαφέροντα ελληνικό λόγο. Τα χρόνια πέρασαν, ήρθε η σύνταξη, κάποιες απόπειρες εκδόσεων βιβλίων μουσικής που είχα μεταφράσει και συγγράψει απέτυχαν, οι συναυλίες, πιανιστικών ντούο κυρίως, που για αρκετά απόλαυσα, με κούρασαν, και τότε αποφάσισα να κλείσω αυτόν τον κύκλο.

 

Εμφανίσεις: 1407

Περισσότερα...

Η Ελένη Μάργαρη σε α΄ πρόσωπο

Η Ελένη Μάργαρη σε α΄ πρόσωπο


«Οι αναμνήσεις ενός ιστορικού της τέχνης συγκαταλέγουν [...] ατέρμονες προσεγγίσεις με τα, επίμονα σιωπηλά, έργα της τέχνης». Με αυτά τα λόγια περιέγραψε τη ζωή των συναδέλφων του ο Ιταλός ακαδημαϊκός Roberto Longhi (1890-1970) σε μια διάλεξή του το 1942. Επί της ουσίας σήμερα, 75 περίπου χρόνια από τότε, δεν έχουν αλλάξει πολλά πράγματα για τους μελετητές της τέχνης. Και παρά την πληθώρα των εικόνων της, των πληροφοριών για την ιστορία και τους δημιουργούς της τέχνης που διατίθενται στο διαδίκτυο, παρά τις αναρίθμητες μελέτες που έχουν από τότε έως σήμερα δημοσιευθεί, οι ιστορικοί της στέκουν ακόμη μπροστά από πεισματικά σιωπηλά έργα, προσπαθώντας να τους εκμαιεύσουν τα μυστικά τους.

 

Εμφανίσεις: 1166

Περισσότερα...

Ο Κώστας Λεϊμονής σε α΄ πρόσωπο

Ο Κώστας Λεϊμονής σε α΄ πρόσωπο


Ήταν Μάρτιος του 2015, όταν η σκηνοθέτρια Κωνσταντίνα Νικολαΐδη εντόπισε ένα διήγημά μου στο προσωπικό μου ιστολόγιο kostasleimonis.blogspot.gr. Το μικρό αυτό διήγημα μιλούσε για έναν πολιτικό, ο οποίος είχε αποφασίσει να παραιτηθεί από το αξίωμά του εκφωνώντας τον τελευταίο του λόγο στη Βουλή και αναφέροντας με ειλικρίνεια τα κακώς κείμενα της σύγχρονης πολιτικής ζωής του τόπου. Το έργο είχε τον τίτλο Ο μονόλογος ενός καθ’ ομολογία παράλογου, τίτλος που, μπορώ να πω, με παίδεψε πάρα πολύ μέχρι να βρεθεί. Συνήθως, όσα μυθιστορήματα, διηγήματα και άρθρα είχα γράψει ως τότε δεν με είχαν ταλαιπωρήσει μέχρι να καταλήξω στον κατάλληλο τίτλο. Μάλιστα, πολύ συχνά βρίσκω πρώτα τον τίτλο του έργου και ύστερα δημιουργώ και ξετυλίγω την πλοκή του. Χρειάζομαι έναν ωραίο τίτλο, για να με προκαλέσει να δημιουργήσω με βάση αυτόν. Εδώ συνέβη το αντίστροφο. Η ανάγκη να βρεθεί ένας ειλικρινής και μετανιωμένος πολιτικός στις μέρες μας έβαλε φωτιά στα δάχτυλά μου και έγραψα ένα κείμενο, το οποίο από την αρχή γνώριζα ότι δεν υπήρχε περίπτωση ούτε μία στο εκατομμύριο να ακουστεί ποτέ στο ελληνικό κοινοβούλιο. Επομένως, η απόφαση ενός διεφθαρμένου πολιτικού να μετανοήσει, λέγοντας την αλήθεια και ζητώντας συγγνώμη από το λαό ενώπιον των συναδέλφων του, δικαιολογεί το «καθ’ ομολογία παράλογου».

 

Εμφανίσεις: 1358

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr