Ο Γιώργος Πύργαρης σε α΄ πρόσωπο
Ο Γιώργος Πύργαρης σε α΄ πρόσωπο

Ο Γιώργος Πύργαρης σε α΄ πρόσωπο

Ασχολούμαι με τη λογοτεχνία από 19 ετών . Η διαδικασία αυτή με βοήθησε να κατανοήσω δύο σημαντικά πράγματα. Το πρώτο, πως η απομόνωση και η ενασχόληση με τη γραφή μπορεί να σου αποκαλύψει αλήθειες του κόσμου που δε σου αποκαλύπτονται στον θόρυβο της αγοράς και, δεύτερο, πως αν επιμένεις, έχεις στόχο και την υπομονή το ποίημα έρχεται από μόνο του. Σου αποκαλύπτεται, αρκεί να είσαι ανοιχτός δέκτης. Έγραψα λοιπόν αυτά τα 30 χρόνια λίγο πάνω από εκατό ποιήματα, συνάμα όμως άρχισα να ασχολούμαι και με τον πεζό λόγο.

Συνέπεια όλων αυτών, να έχω τελειώσει τρεις ποιητικές συλλογές από τις οποίες οι δύο έχουν δημοσιευθεί με αυτοέκδοση, η Μαθητεία το 2002 και ο Χαιρετισμός το 2014, ενώ νεότερα ποιήματα που μπορεί να πάρουν τη μορφή συλλογής είναι δημοσιευμένα μονάχα στο διαδίκτυο και στο προσωπικό μου blog: pirgaris.blogspot.gr. Συνάμα εξέδωσα το 2012 το μυθιστόρημά μου Το δέντρο της αόρατης πόλης. Έχω έτοιμο το μυθιστόρημα Το άγαλμα της ταράτσας και δύο ακόμη υπό επεξεργασία ή σχεδόν τελειωμένα.

Αλλά όπως πολλοί άπιστοι και αδύναμοι άντρες, στην πορεία απόκτησα χωρίς να το καταλάβω μία ερωμένη. Και αυτή είναι η ιστορία. Ένα πάθος που ήρθε αργά, το 2007, μετά τα 43 μου χρόνια. Εκείνη την εποχή ήθελα να γράψω ένα βιβλίο για τον πρόγονό μου οπλαρχηγό ανατολικής Στερεάς Αθανάσιο Σκουρτανιώτη, ο οποίος μαζί με τους 45 άντρες του, έπεσε με ολοκαύτωμα στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο Μαυρομάτι Θηβών στις 4 Νοεμβρίου 1825, περικυκλωμένος από 700 πεζούς και ιππείς Τούρκους. Πρόκειται για ένα δραματικό γεγονός, αλλά άγνωστο στο ευρύ κοινό. Περισσότερο ήθελα να συνάξω μέσα σ’αυτό το βιβλίο όλες τις πηγές και τους συγγραφείς που είχαν αναφερθεί σε αυτόν για να υπάρχουν τα στοιχεία συγκεντρωμένα κάπου. Όμως επειδή δεν γίνεται να γράψεις ένα έστω χαμηλών φιλοδοξιών ιστορικό βιβλίο χωρίς να διαβάσεις, γρήγορα κατανόησα ότι έπρεπε να ασχοληθώ περισσότερο με την ιστορία του 1821. Τότε την ερωτεύθηκα. Ένας έρωτας που κρατάει μέχρι σήμερα. Συνέβη δηλαδή το παράδοξο, αντί να σώσω εγώ τον πρόγονό μου οπλαρχηγό και τη θυσία του, να σώσει αυτός εμένα, γιατί με πήρε από το χέρι και μου αποκάλυψε έναν ολόκληρο κόσμο που με έχει συναρπάσει. Απ’ αυτόν τον έρωτα, λοιπόν, προέκυψε το 2010 το βιβλίο Οπλαρχηγός Αθανάσιος Σκουρτανιώτης – Το άγνωστο ολοκαύτωμα αλλά, λίγο μετά, άνοιξαν στο διαδίκτυο τα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Συνεχίζοντας την παράνομη σχέση μου με την ιστορία, άρχισα να ψάχνω παραπάνω στοιχεία για τον οπλαρχηγό. Ανακάλυψα πάνω από 300 επιστολές που τον αφορούν και φωτίζουν λαμπρά πια το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής του από τον Μάιο του 1824 μέχρι τον θάνατό του, τον Νοέμβριο του 1825. Όλα αυτά τα στοιχεία, θα δημοσιοποιηθούν σε επόμενο βιβλίο...

Όμως μέσα από αυτή τη διαδικασία, προέκυψε και το βιβλίο Στρατηγού Ευστρατίου Πίσσα – Απομνημονεύματα 1821 που εκδόθηκαν πρόσφατα από τον εκδοτικό οίκο Historical Quest, γιατί ψάχνοντας στα Γενικά Αρχεία του Κράτoυς για άλλα θέματα, έπεσα όλως τυχαίως πάνω στα χειρόγραφα του στρατηγού, που ήταν γραμμένα στην καθαρεύουσα και τα μετέτρεψα στη δημοτική. Πρόκειται για πάρα πολύ σημαντικά απομνημονεύματα, γιατί φωτίζουν την επανάσταση του 1821 από άλλη οπτική και οπλίζουν περισσότερο την εθνική συλλογική μας μνήμη σε σχέση με αυτά που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Ο Πίσσας, διαγράφοντας μια καταπληκτική πορεία μέσα στην επανάσταση του 1821, φωτίζει την αποτέφρωση των Κυδωνιών, τον αγώνα στην Κρήτη τα χρόνια 1822 και 1823, τον αγώνα στην Πελοπόννησο, τη Στερεά και την Εύβοια τα υπόλοιπα έτη, αφού έλαβε μέρος ως λοχαγός και ταγματάρχης του τακτικού και του Φαβιέρου στην προσπάθεια άλωσης της Τριπολιτσάς, στην εκστρατεία στην Αθήνα, τη Χαλκίδα και την Κάρυστο, στη μάχη του Χαϊδαρίου, στην είσοδο στην Ακρόπολη όπου μετέφεραν οι τακτικοί πυρίτιδα και φάρμακα στους πολιορκημένους από τον Κιουταχή Έλληνες και, τέλος, έλαβε μέρος μαζί με τον Φαβιέρο στην εκστρατεία της Χίου. 

Έτσι, λοιπόν, μετατράπηκα προσωρινά από λογοτέχνη σε ιστορικό ερευνητή. Και μάλιστα ιστορικό ερευνητή ειδικών αποστολών, ασχολούμενος μόνο με την πρωτογενή έρευνα. Προσπαθώ απλά, κάνοντας βουτιές στον ωκεανό των εγγράφων των Γενικών Αρχείων του Κράτους, να φέρω στο φως καινούρια σημαντικά στοιχεία, που θα βοηθήσουν την ιστορία και τους ιστορικούς μας να φτάσουν πιο κοντά στην αλήθεια του ’21. Ο ρόλος μου στην ιστορία είναι απλά βοηθητικός και ίσως προσωρινός, γνωρίζοντας καλά ότι ο πραγματικός μου στίβος είναι η λογοτεχνία.

 

Στρατηγού Ευστρατίου Πίσσα: Απομνημονεύματα 1821
Ευστράτιος Πίσσας
Επιμέλεια: Γιώργος Πύργαρης
Historical Quest
272 σελ.
ISBN 978-618-5088-23-1
Τιμή: €15,00
001 patakis eshop

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΣΕ Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
Η Ελένη Λιντζαροπούλου σε α΄ πρόσωπο

Να πω την αλήθεια δεν ξέρω πώς μπορεί να γράφει κανείς σε «μη α΄ πρόσωπο», ακόμη κι όταν χρησιμοποιεί β΄ ή γ΄. Τα ποιήματα και τα κείμενά μου, ακόμη κι όταν μιλούν για ιδέες, εμπειρίες και αισθήματα άλλων ή όταν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: