Ελένη Σβορώνου

Ελένη Σβορώνου

Πάνω απ’ όλα το βιβλίο αυτό είναι μια αφορμή για να προσεγγίσουν τα παιδιά αυτή τη μεγάλη ανθρωπιστική κρίση που ζούμε, και για την οποία ακούνε διαρκώς από τα ΜΜΕ, μέσα από την ψύχραιμη ματιά ενός παιδιού-πρόσφυγα.

Η Αϊσέ βρίσκεται τώρα στη Σουηδία! Και πηγαίνει στο Γυμνάσιο. Μου το είπε η «κυρία Περσεφόνη». Ελπίζω να είναι καλά και να προχωρήσει στις σπουδές της. Η Ύπατη Αρμοστεία μιλάει για μια χαμένη γενιά παιδιών στη Συρία, π.χ. Τα παιδιά του πολέμου. Που δεν έχουν την ευκαιρία να πάνε στο σχολείο. Πόσο σημαντικό είναι να τους δίνεται η ευκαιρία να πάνε σχολείο! Τουλάχιστο αυτό. Οι αριθμοί σοκάρουν. Αλλά πίσω από τους αριθμούς (προσφύγων) υπάρχουν άνθρωποι, όπως λέει ένα επίσης εκπαιδευτικό υλικό της Ύπατης Αρμοστείας, το «Δεν είναι μόνο αριθμοί». Όταν είδα το Αλάτι της γης, την ταινία του Βιμ Βέντερς για τη ζωή του φωτογράφου Σαλγάδος, που γύρισε τον κόσμο και κατέγραψε, ανάμεσα στ’ άλλα, και τον πόνο της προσφυγιάς, είπα ότι η Αϊσέ, το «σκληρό καρύδι», είναι ένας κρίκος στη μεγάλη αλυσίδα των εκπατρισμένων που, αν την ξεδιπλώναμε, ποιος ξέρει σε πόσα χιλιόμετρα θα απλωνόταν…

Με ρωτάνε, συχνά, αν υπάρχει ρατσισμός στο σχολείο. Τα παιδιά συνήθως ξεπερνάνε πολύ γρήγορα τη διαφορετικότητα και απλώς μπαίνουν στο παιχνίδι! Αλλά ναι, ακούς και ρατσιστικά σχόλια, ορισμένες φορές, στα όρια της λεκτικής βίας. Ίσως ο χαρακτηρισμός «ρατσιστικός» είναι βαρύς. Είναι η τάση της ομάδας να απομονώσει τον διαφορετικό. Όποιος κι αν είναι. Πάντα γινόταν. Ορισμένες φορές, το ξένο παιδί δεν θέλει να ενσωματωθεί. Είναι τόσο μεγάλο το ζήτημα… Τι είδους σχολείο έχουμε. Τι είδους εκπαίδευση προσφέρουμε σε μια κοινωνία που αλλάζει ραγδαία. Ας μην πάμε εκεί όμως. Ας μείνουμε στις χαρούμενες ζωγραφιές της Ευαγγελίας Γουτιάνου και στο χιούμορ της ηρωίδας. Θα ήθελα να σταθώ στα χρώματα της Ευαγγελίας. Είναι αριστοτεχνικός ο τρόπος που τα χρησιμοποιεί. Οι ήρωες, παιδιά όλα, μοιάζουν να «φοράνε» τα χρώματα στο σώμα τους. Δοκιμάζουν από την παλέτα των χρωμάτων του κόσμου. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν έχει σημασία η απόχρωση του δέρματός σου, ούτε τι ρούχα φοράς.

Με ρωτάνε, τέλος, αν υπάρχει χώρος για ακόμη ένα βιβλίο με θέμα την προσφυγιά – δεν έχει αρκετά «ξενάκια» η παιδική λογοτεχνία μας; Μα ναι, και άλλα τόσα, και πολύ περισσότερα βρίσκονται γύρω μας! Έχουν τόσες ιστορίες να μας πουν, αλλά εμείς είμαστε πολύ απασχολημένοι με τα δικά μας. Στόχος δεν είναι να προκαλέσουμε λύπη ή οίκτο. Το αντίθετο – ελπίζω να γελάσει ο αναγνώστης, σε ορισμένα σημεία τουλάχιστον. Μάλλον εμείς αντλούμε δύναμη ακούγοντας την ηρωίδα, παρά το αντίστροφο! Στόχος είναι να υποψιαστούμε, έστω, το εύρος και το βάθος της περιπέτειας που ζούνε αυτά τα παιδιά. Ρίξτε μια ματιά στις αφηγήσεις των ενήλικων προσφύγων που ανεβάζει στον ιστότοπό της η Ύπατη Αρμοστεία. Σε λίγες γραμμές συμπυκνώνεται η ιστορία της ανθρώπινης κατάστασης σε καθεστώς βίας. Όλο αυτό που ζούμε σήμερα, με τις καραβιές των ανθρώπων που χαροπαλεύουν στο πέλαγος γνωρίζοντας ότι ρισκάρουν τη ζωή τους, επειδή απλώς δεν έχουν ζωή στον τόπο τους, είναι αδύνατο να μην έχει φωνή. Να μην το ακούσουμε, να μη μας αγγίξει. Μια μικρή συμβολή σε αυτή την προσπάθεια είναι το Σκληρό καρύδι.

Σκληρό καρύδι Ελένη Σβορώνου Καλειδοσκόπιο
Σκληρό καρύδι

Ελένη Σβορώνου
εικονογράφηση: Ευαγγελία Γουτιάνου
Καλειδοσκόπιο
48 σελ.
Τιμή € 6,90
001 patakis eshop

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER