Τζεμίλ Τουράν
Τζεμίλ Τουράν

Τζεμίλ Τουράν

Σε κάθε αράδα του βιβλίου πρέπει να επαναφέρει στον νου του ο αναγνώστης ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία. Είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι από εκείνα τα απίθανα αφηγήματα που κάνει η ζωή όταν θέλει να κατατροπώσει τη φαντασία.

Η ιστορία του Αζάντ είναι συγκλονιστική. Ένα 13χρονο παιδί που ζει στο Κουρδιστάν-Ιράκ, ο παππούς του από τους πιο δυναμικούς πεσμεργκά, ο θείος του επίσης στα βουνά για τον κουρδικό αγώνα και η υπόλοιπη οικογένεια να δέχεται τη βία και τους ανηλεείς βομβαρδισμούς από τον σανταμικό στρατό. Και μια μέρα οι γονείς του αποφασίζουν να φύγουν, να περάσουν «απέναντι», στην Ελλάδα, γιατί ο θάνατος είχε κυκλώσει από παντού το σπιτικό τους.

Κι αρχίζει ένας πρώτος αγώνας της οικογένειας να φτάσει στον Έβρο. Έναν χρόνο κράτησε το ταξίδι τους από το χωριό τους ως τον ποταμό. Ο Αζάντ με την αδερφή του, τη μικρή Χελίν, ακολουθούσαν τη μάνα και τον πατέρα, χωρίς να ρωτάνε, χωρίς να ενδιαφέρονται, αφημένα παιδιά στη ζεστή προστασία των γονιών. Όπως για τα σαλιγκάρια το καβούκι είναι το σπίτι τους, έτσι και για τα παιδιά, όπου είναι οι γονείς τους είναι η ζωή τους, το σπιτικό τους.

Και φτάνουν στον Έβρο, μια ανάσα από την ελευθερία, από τη γη των φιλόξενων και πολιτισμένων Ελλήνων, κι όλα ανατρέπονται... Η οικογένεια μοιράζεται, ο Αζάντ μπαίνει μόνος του σ’ ένα φουσκωτό για να καλύψει μία κενή θέση... και χάνονται όλα. Εκείνο το βράδυ ανατράπηκαν φουσκωτά, πνίγηκαν άνθρωποι, ανασύρθηκαν πτώματα.

Ο Αζάντ στα 14 του βρίσκεται μόνος του στην Ελλάδα, άγνωστος μεταξύ αγνώστων, χωρίς να ξέρει κατά πού να τραβήξει, αλλά και γιατί. Και βρίσκεται αυτό το αμούστακο παιδί, αυτό το ορφανό πια εφηβάκι, με τα μεγάλα, υγρά μάτια, μαζί με άλλους μετανάστες στην Αθήνα, στην πλατεία Κουμουνδούρου, που τότε, στα ’90 τη λέγανε «πλατεία των Κούρδων». Επαναλάμβανε το όνομά του για να δείξει ότι υπάρχει, για να το πάρει ο άνεμος και να το πάει στη μάνα του, για την οποία ούτε μια στιγμή δεν πίστεψε ότι μπορεί να την είχε πάρει ο μανιασμένος Έβρος. Εκεί στην πλατεία, κάτω από βλέμματα συμπόνιας αλλά και εχθρικά, κρύωσε, πείνασε, κοιμήθηκε σε χαρτόκουτα αλλά άντεξε. Και άντεξε καλά. Δεν ακολούθησε εύκολους δρόμους που υπόσχονταν παραβατικοί συμπατριώτες του, δεν «έμπλεξε» σε παρέες, αλλά συγκινήθηκε από διαδηλώσεις, που τις συναντούσε στην Ομόνοια, και από το πεζοδρόμιο ακολουθούσε όλη την πορεία, νιώθοντας άλλοτε φοιτητής, άλλοτε οικοδόμος... Αλλά νιώθοντας πάντα και κάθε στιγμή ότι είναι χρέος του να βρει την οικογένειά του κι ας συνηγορούσαν όλα τα στοιχεία ότι τον τελευταίο λόγο τον είχαν ήδη πει τα μαύρα, σκοτεινά νερά του ποταμού.

Όσα πέρασε αυτό το παιδί, που αντρώθηκε σε περάσματα συνόρων, που μάτωσαν τα πόδια του από τα χιλιόμετρα, που σταμάτησε η ανάσα του από τα χιόνια, που χάθηκε σε χώρες, που πρόσκαιρα κούρνιασε σε φιλικές αγκαλιές, είναι απίστευτα. Σε κάθε αράδα του βιβλίου πρέπει να επαναφέρει στον νου του ο αναγνώστης ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία. Είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι από εκείνα τα απίθανα αφηγήματα που κάνει η ζωή όταν θέλει να κατατροπώσει τη φαντασία. Και, δυστυχώς, είναι κάτι που το καταφέρνει κατ’ επανάληψη με τις μαρτυρικές ιστορίες μεταναστών και προσφύγων.

Αζάντ με λένε Τζεμίλ Τουράν Εκδόσεις Ι. Σιδέρης
Αζάντ με λένε

Τζεμίλ Τουράν
Εκδόσεις Ι. Σιδέρης
416 σελ.
Τιμή € 15,00
001 patakis eshop

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΣΕ Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
Η Ελένη Λιντζαροπούλου σε α΄ πρόσωπο

Να πω την αλήθεια δεν ξέρω πώς μπορεί να γράφει κανείς σε «μη α΄ πρόσωπο», ακόμη κι όταν χρησιμοποιεί β΄ ή γ΄. Τα ποιήματα και τα κείμενά μου, ακόμη κι όταν μιλούν για ιδέες, εμπειρίες και αισθήματα άλλων ή όταν...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: