ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΗ

Η μεγάλη Ιστορία συχνά γράφεται ερήμην των μικρών ιστοριών. Αυτές οι μικρές ιστορίες μ’ ενδιέφεραν, φυτεμένες η καθεμιά σε εντελώς διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο, αλλά που με κάποιον τρόπο λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία, όπως άλλωστε και οι μνήμες των ανθρώπων. Ο καθένας είναι το αποτέλεσμα συνάντησης πολλών ιστοριών.

Η Δώρα και η Σαπφώ. Τις χωρίζει μισός αιώνας. Δυο γυναίκες σε δυο εντελώς διαφορετικές περιόδους της Ελλάδας. Οι δυο ιστορίες βιώνονται η καθεμία στον δικό της χρόνο, αλλά η μια αποκαλύπτει με κάποιον τρόπο κρυφές πτυχές της ζωής της άλλης.

Η Δώρα ζει με τον Γρηγόρη πολλά χρόνια. Ένα σύγχρονο ζευγάρι που βιώνει τις δυσκολίες της καθημερινότητας και, από την άλλη, ύστερα από τόσα χρόνια κοινής ζωής ανακαλύπτουν ότι όλα μπορεί να μην ήταν όπως ήθελαν. Στο νοσοκομείο όπου εργάζεται η Δώρα θα γνωρίσει μια ηλικιωμένη γυναίκα, τη Σαπφώ, και θα συνδεθεί μαζί της. Όταν εκείνη πεθάνει, θα της αφήσει το ημερολόγιό της. Ακολουθώντας η Δώρα τα ίχνη της Σαπφώς, θα εξημερώσει και τις δικές της σκιές και θα τολμήσει να δει τη ζωή της στις αληθινές της διαστάσεις.

Κάθε ιστορία υπάρχει μέσα στη δραματική της συγκυρία. Στις σελίδες της Δώρας, η καθημερινότητα της κρίσης υπάρχει σαν φόντο χωρίς να γίνεται ανάλυση ή θέμα συζήτησης. Στο ημερολόγιο της Σαπφώς, η δραματική συγκυρία είναι πιο έντονη και αυτή καθοδηγεί και την εξέλιξη της ιστορίας. Η μεγάλη Ιστορία συχνά γράφεται ερήμην των μικρών ιστοριών. Αυτές οι μικρές ιστορίες μ' ενδιέφεραν, φυτεμένες η καθεμιά σε εντελώς διαφορετικό ιστορικό πλαίσιο, αλλά που με κάποιον τρόπο λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία, όπως άλλωστε και οι μνήμες των ανθρώπων. Ο καθένας είναι το αποτέλεσμα συνάντησης πολλών ιστοριών. Η Δώρα μπορεί να μην έχει ζήσει την ιστορία των χρόνων της Σαπφώς, με μια έννοια όμως την κουβαλάει. Η Σαπφώ δεν τόλμησε ποτέ να ξεπεράσει τα όρια, να πολεμήσει γι' αυτά που ήθελε και λαχταρούσε. Νιώθοντας ότι ο χρόνος τελειώνει, γράφει την ιστορία της ελπίζοντας πως όσα έζησε κι όσα δεν έζησε μπορούν να μπολιάσουν μια καινούργια ζωή. Ο έρωτας που δεν έζησε μπορεί να γίνει αφορμή για να το τολμήσει κάποιος άλλος. Κάπως έτσι κληρονομεί η Δώρα την ιστορία μνήμης της Σαπφώς και μαζί τη λαχτάρα «αν ξεκινούσα πάλι από την αρχή, τι θα έκανα».

Επειδή προέρχομαι από τον χώρο της παιδικής λογοτεχνίας και του παραμυθιού, θα έλεγα ότι αυτό το ταξίδι αυτογνωσίας ως το αληθινό σπίτι είναι το ιδανικό ζητούμενο για κάθε παραμυθά. Να ενώσει τον χρόνο και τον χώρο, το αλλού με το εδώ. Στο τέλος, να μπορεί να πει, πάμε σπίτι, και να το εννοεί. Και σπίτι είναι εκείνο το σημείο όπου ο καθένας ζει αρμονικά με τον εαυτό του, τους προσωπικούς του δαίμονες και τους γύρω του. Νομίζω ότι ώσπου να βρεις αυτό το σπίτι, η αναζήτηση δεν τελειώνει.

Εκεί και πάντα αλλού Μαρία Παπαγιάννη Πατάκης
Εκεί και πάντα αλλού

Μαρία Παπαγιάννη
Πατάκης
312 σελ.
Τιμή € 14,70
001 patakis eshop

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΣΕ Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
Η Αθηνά Δημητριάδου σε α΄ πρόσωπο

Λίγα λόγια για τον Στόουνερ, και όχι μόνον. Το μεράκι ή το σαράκι της μετάφρασης με συντροφεύει από πολύ νεαρή ηλικία. Ευτύχησα να έχω στα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά καθηγητές –τον Γιώργο Καρατσώλη αρχικά, τον Στέφανο...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER