ΝΑΣΟΣ ΚΑΤΣΩΧΗΣ

Στον τίτλο Μύθοι παράλληλοι, η λέξη «μύθοι» αναφέρεται καταρχήν σε «μυθικές» μουντιαλικές ιστορίες, και έπειτα στα πρωταγωνιστικά πρόσωπα αυτών των ιστοριών. Βέβαια, πρέπει να τονίσω ότι το βιβλίο δεν συνιστά απάνθισμα βιογραφιών τύπου... Wikipedia, που συνοδεύονται και από στατιστικά στοιχεία. Περισσότερο κινείται ανάμεσα στην καταγραφή και στο μυθιστόρημα. Ωστόσο, για προσωπικούς λόγους απέφυγα εκφράσεις υπερβολικές, που θα ξενίσουν τους μη ποδοσφαιρόφιλους αναγνώστες, ενώ η γραφή είναι πιο ρεαλιστική και –θέλω να ελπίζω– αντικειμενική, καθώς ανιχνεύεται στο βάθος της η ποδοσφαιρική πολιτεία των παικτών, με τρόπο ίσως ώστε να υποβάλλονται σε έλεγχο τα στερεότυπα που επικρατούν γύρω απ' αυτούς.

Το πιο σημαντικό που αποκαλύπτεται, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα ζήτημα που υπερβαίνει τον χώρο του αθλητισμού: το καίριο ανθρώπινο πρόβλημα της υστεροφημίας. Μια υστεροφημία που προκύπτει από το ισοζύγιο ανάμεσα στα θετικά και στα αρνητικά ανθρώπινα πεπραγμένα, αλλά όχι μόνο: υπάρχουν περιπτώσεις όπου ακόμη και οι αρνητικές στιγμές κάποιου μεγεθύνουν, αντί να στιγματίζουν, το προφίλ του. Αυτό, βέβαια, εξαρτάται από το πρόσωπο που εν προκειμένω κρίνεται. Ένα άλλο ζήτημα που θίγεται είναι αυτό των «μεταφυσικών» υποθέσεων: τι θα συνέβαινε, αν τα πράγματα ήταν αλλιώς; Απάντηση λογική δεν υπάρχει ποτέ. Μόνο πιθανολογική. Γι' αυτό και γράφω στην προμετωπίδα του βιβλίου: «Όσα έχουν συμβεί είναι στοιχεία της ιστορίας. Όσα θα μπορούσαν να έχουν συμβεί, γίνονται τα στοιχειά της». Διότι νομίζω πως, πράγματι, συχνά συμβαίνει: να μας ακολουθούν, να μας βασανίζουν ενίοτε, εν είδει στοιχειού, οι υποθέσεις για το «πώς θα ήταν τα πράγματα αν...». Βλέπετε, όσα συμβαίνουν στον κόσμο μας συνιστούν ένα απειροελάχιστο ίσως κομμάτι ενός τεράστιου ή άπειρου παζλ γεγονότων και συνδυασμών τους. Και ο άνθρωπος θέλει να υπερβεί αυτό που βιώνει. Θέλει να συναρμολογήσει και άλλα κομμάτια αυτού του ιδιαίτερα ελκυστικού παζλ. Σαν να θέλει να ελέγξει ο ίδιος νοερά «παράλληλα σύμπαντα» και να τα κατευθύνει.

Τέλος, θα ήθελα να μην παρερμηνευτεί η απόφασή μου να τοποθετήσω τον Πελέ σε ξεχωριστό κεφάλαιο. Ο Πελέ είναι μόνος του, απλώς και μόνο διότι δεν έχω εντοπίσει κάποια αντιστοιχία, κάποιον παραλληλισμό, όπως δείχνει και ο τίτλος, ανάμεσα στη δική του μουντιαλική πολιτεία και στην αντίστοιχη κάποιου άλλου. Πέραν αυτού, όμως, θα είμαι ειλικρινής: θεωρώ προσωπικά πλημμελές, σε οποιοδήποτε πόνημα που αφορά τα Παγκόσμια Κύπελλα, να μην περιέχεται και ο Πελέ, που –ακόμη και αν για κάποιους δεν θεωρείται ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών– νομίζω ότι δεν μπορεί να μην αναγνωριστεί πως, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα Μουντιάλ, είναι η μεγαλύτερη μορφή. Η πιο ιστορική.

Μύθοι παράλληλοιΜύθοι παράλληλοι
Νάσος Κατσώχης
Δίαυλος
117 σελ.
Τιμή € 9,59
1-patakis-link

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER