A+ A A-

ΕΡΙΚΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

ΕΡΙΚΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥΑπό τις πιο επιβλητικές τελετές κάθε εποχή, σε κάθε πολιτισμό, είναι η τελετή την οποία δεν μπορεί να απολαύσει το τιμώμενο πρόσωπο. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον νεκρό. Οι συγγενείς ξοδεύουν συνήθως ένα σωρό λεφτά, η τελευταία επιθυμία αφορά συνήθως την τελευταία κατοικία και δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιοι έχουν φροντίσει να καλλωπίσουν την κατοικία αυτή από μόνοι τους, πριν από το τετελεσμένο, για να είναι σίγουροι ότι θα έχουν μια «σωστή» τελετή μετά θάνατον.

Η αντίφαση μεταξύ του κόπου, χρόνου και χρήματος που ξοδεύεται για την κηδεία, από την οποία λείπει ο πρωταγωνιστής, καθώς και το πλήθος των διαφορετικών εθίμων που υπάρχουν με είχε από παλιά απασχολήσει. Μήπως τελικά παρά το γεγονός ότι η λογική μάς υποδεικνύει ότι λίγη σημασία έχει τι θα μας κάνουνε αφού πεθάνουμε, υπάρχει κάτι που δεν το ξέρουμε αλλά το ένστικτο και η συνήθεια μας καθοδηγούν να κάνουμε το σωστό; Μήπως τελικά έχει σημασία για τον νεκρό ο τρόπος που θα θαφτεί, θα καεί ή ό,τι άλλο; Η κάθε θρησκεία, ο κάθε πολιτισμός, ο κάθε λαός έχει τον δικό του τρόπο για τη μετά θάνατον αντιμετώπιση. Υπάρχει άραγε σωστός τρόπος για να αποχαιρετήσεις κάποιον για πάντα και ποιος μπορεί να είναι αυτός;

Αυτές ήταν οι αρχικές σκέψεις τις οποίες ήθελα να καταγράψω και να μοιραστώ με τους αναγνώστες μου. Και αρχίζοντας να ψάχνω τρόπους τής μετά θάνατον αντιμετώπισης, διαπίστωσα ότι υπήρχαν πολύ περισσότεροι από όσους είχα αρχικά υποθέσει. Οι Αφρικάνοι χρειάζονται για να ταφούν ένα πετραδάκι από τα βότσαλα της πατρίδας τους, οι Πολυνήσιοι παραμένουν ταριχευμένοι στο σαλόνι της οικογένειας, για τους αρχαίους Αιγυπτίους γνωρίζουμε όλοι τη μεγαλομανία τους με τις πυραμίδες ως ταφικούς θαλάμους, στην Ελλάδα είχαμε τα νεκυομαντεία, στη σύγχρονη Ιαπωνία χρησιμοποιούν τη σύγχρονη τεχνολογία στους τάφους για να ακούς μέσα από το κινητό σου τηλέφωνο κάποιο μήνυμα του νεκρού και στην Αμερική έχουν βρει τον τρόπο να φτιάχνουν από την τέφρα του νεκρού διαμάντι, που μπορεί να στολίσει το δάχτυλο της χήρας.

Υπάρχουν χιλιάδες τρόποι, αλλά δεν έβρισκα το νόημα μιας καταγραφής των τρόπων αυτών. Εξάλλου, μια απλή απαρίθμηση των ταφικών εθίμων δεν θα έθετε καθόλου τον προβληματισμό αν νοιάζει τους ίδιους τους νεκρούς για τον τρόπο που τους αντιμετώπισαν οι συγγενείς τους. Έτσι, λοιπόν, με αφορμή μία, ή για την ακρίβεια δύο, δολοφονίες, βάζω τον ήρωά μου Χάρη –δεν ξέρω αν το όνομα προήλθε από τον κουμπάρο μου Χάρη ή από τον Χάρο–, να περιηγηθεί σε διάφορα νεκροταφεία ανά τους αιώνες και ανά τους πολιτισμούς, έχοντας τη σπάνια ευκαιρία να δει τα πράγματα από τη μεριά των νεκρών, αναζητώντας τη λύση στις δολοφονίες.

Παλιοί αναγνώστες μου και γονείς αναγνωστών μου με ρώτησαν αν πρόκειται για ένα ακόμα εφηβικό μυθιστόρημα, μια και τα προηγούμενα βιβλία μου ήταν περιπέτειες για εφήβους. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν πολυκατάλαβα τους διαχωρισμούς στους αναγνώστες. Τα λεγόμενα «παιδικά» μπορούν να διαβαστούν και από τους ενήλικες, όπως και το αντίστροφο. Αν όμως πρέπει να το κατατάξουμε σε κατηγορία, τότε θα το βάζαμε στην αστυνομική λογοτεχνία του υπερφυσικού για ενήλικες. Αυτό το υποδεικνύει και η πρωτότυπη νεκροκεφαλή του εξωφύλλου, έργο των UgurcanAtaoglou και MericKarabulut. Ναι μεν νεκροκεφαλή, αλλά με χαμόγελο και λουλούδια.

Το αποτέλεσμα του βιβλίου θα μπορούσε να είναι απαισιόδοξο, αλλά κανείς νεκρός δεν φαίνεται δυστυχισμένος, υπάρχει μια ηρεμία στη μόνιμη πια κατάστασή τους έστω κι αν έχουν κι αυτοί τα προβλήματά τους. Προβλήματα που καμιά φορά σχετίζονται με τις επισκέψεις ή μη των ζωντανών στους τάφους τους. Το βιβλίο θα μπορούσε να είναι μαύρο, αλλά βγήκε μάλλον ανάλαφρο. Ανάλαφρο, μια και κάτι τόσο αμετάκλητο και αδύνατο να το αποφύγει κανείς, όπως είναι ο θάνατος, θα πρέπει να το βλέπεις μάλλον από την ευχάριστη σκοπιά του.

Αν μη τι άλλο, κάποια στιγμή θα σταματήσεις να πληρώνεις φόρους έστω κι αν έχει ακριβύνει για τους συγγενείς σου να σου πληρώνουν το «ενοίκιο» για τον τάφο σου. Είναι όμως, άραγε, αυτό κάτι που θα πρέπει να σε απασχολεί;

Το αστυνομικό μυστήριο λύθηκε και το βιβλίο τελείωσε έχοντας πολύ ακόμα αχρησιμοποίητο υλικό στα χέρια μου, μια και η φαντασία του ανθρώπου αλλά και οι συγκυρίες μπορούν να οδηγήσουν ένα σώμα μετά τον θάνατο σε διάφορα περίεργα μέρη. Υπάρχει πολύ υλικό για πολλά βιβλία ακόμα. Ίσως όμως ήδη σε αυτό να έχει απαντηθεί το καίριο ερώτημα: Έχει σημασία τι θα γίνεις όταν πεθάνεις;

Τρίτο μνήμα αριστερά Έρικα Αθανασίου Iason BooksΤρίτο μνήμα αριστερά
Έρικα Αθανασίου
Iason Books
288 σελ.
Τιμή € 14,00

 

Διαβάστε επίσης
ΣΕ Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΠΑΚΟΝΙΚΑ

Ο έρωτας –οι αέναες, πολυποίκιλες εκφάνσεις και πτυχές του– κυρίως χαρακτηρίζει την ποίησή μου, στις επτά συλλογές που έχω εκδώσει. Βέβαια, ανάμεσα στα ερωτικά ποιήματα, σε μικρό ποσοστό, έχουν τη θέση τους και κοινωνικά θέματα. Το διαφορετικό στην καινούργια συλλογή μου, Το τραγικό και το λημέρι των αισθήσεων, είναι ότι τα...

ΣΕ Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
ΤΟΛΗΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ

Ήταν μια από τις ιδέες εκείνες που κυοφορούνται χρόνια σε μυστικά εργαστήρια της ψυχής και ξαφνικά αναδύονται στο φως. Αυτό συνέβη τον περασμένο Μάιο, ενώ τα συγγραφικά μου σχέδια ήταν...

ΣΕ Α' ΠΡΟΣΩΠΟ
ΚΩΣΤΙΑ ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ

Αυτοί που μνημονεύουν κι αυτοί που μνημονεύονται είναι οι ζωντανοί, είπα και βάλθηκα να εξιστορήσω τα πάθη των προγόνων των Μικρασιατών κι έφτασα ως τα σήμερα, και βγήκαν τα στοιχειά και ζητούσαν το δικό τους μερίδιο από το κισμέτ των ανθρώπων, από τον ξεριζωμό και τη νοσταλγία τους, για τις πατρίδες που άφησαν πίσω τους,...

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr