«“Ο Αδαής και ο Παράφρων” του Τόμας Μπέρνχαρντ στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου» της Ελένης Σπετσιώτη

«“Ο Αδαής και ο Παράφρων” του Τόμας Μπέρνχαρντ στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου» της Ελένης Σπετσιώτη

Η παράσταση ξεκίνησε με μια εισαγωγή, μια αντεστραμμένη και αντισυμβατική πάροδο. Ένα κλείσιμο του ματιού προς το κοινό, κι ίσως μια σύνδεση με το επίκαιρο, καθώς περιγράφεται πώς το έργο αυτό του Μπέρνχαρντ παρουσιάστηκε για μία, πρώτη και τελευταία, φορά το 1972 στο φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, αφού οι διοργανωτές δεν συμμορφώθηκαν με την επιθυμία του σκηνοθέτη, ο οποίος ήθελε να συσκοτίσει εντελώς την αίθουσα του θεάτρου λίγο πριν το τέλος της παράστασης. Να μία οπωσδήποτε ανορθόδοξη και σαφώς άμεση διασύνδεση με την παράξενη και, ενίοτε, αντιδημιουργική εποχή μας.

Σκοτάδι, λοιπόν. Μια έννοια που διαρκώς θα επανέρχεται.

Η «δικτατορία» των γονέων, η προσπάθεια των παιδιών να φανούν αντάξια των επιδιώξεων των γονιών τους, η αδυσώπητη μάχη των καλλιτεχνών να ισορροπήσουν ανάμεσα στην «πραγματική» ζωή και τη ζωή της τέχνης τους, η αγωνιώδης προσπάθεια των επιστημόνων να επικοινωνήσουν την αλήθεια τους συχνά με τρόπο φλύαρο και γλώσσα στείρα, το κοινό που αβίαστα κρίνει, όλα προβάλλονται με τρόπο αμετάκλητο. Όπως είναι η ζωή. Κι ας μην αμελούμε ότι όλοι, σε ένα βαθμό και με κάποιον τρόπο, είμαστε και αδαείς και παράφρονες.

Το έργο χωρίζεται σε δύο πράξεις και δύο σκηνικούς τόπους (το καμαρίνι της σοπράνο και το καλύτερο εστιατόριο της πόλης). Στα παραλληλόγραμμα κουτιά, τοποθετημένα σε διαφορετικά επίπεδα που αποτελούν το σκηνικό (Σκηνικά-Κοστούμια: Λουκία Χουλιαρά) οι ήρωες επιχειρούν να ισορροπήσουν, να επιτύχουν τις «ανόδους» τους και να διαχειριστούν τις «πτώσεις» τους (Κίνηση: Δήμητρα Ευθυμιοπούλου).

Στο πρώτο μέρος ο τυφλός Πατέρας (Χρήστος Μαλάκης), φιγούρα τερατώδης, περιμένει την κόρη του, τη Βασίλισσα της Νύχτας ( Ανθή Ευστρατιάδου), την απόλυτη ντίβα της όπερας. Δίπλα του ο Ιατροδικαστής (Γιάννος Περλέγκας), λάτρης της τέχνης, που έχει αναλάβει να του κρατά συντροφιά, περιγράφοντάς του με εξαντλητικές λεπτομέρειες και ιατρικούς όρους τη διαδικασία μίας νεκροψίας. Λίγο πιο πέρα, η βοηθός της ντίβας, η κυρία Φάργκο (Γιάννης Καπελέρης) προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες. Η καλλιτέχνης τελικά φτάνει, αργοπορημένη αλλά στην ώρα της κι ενόσω ετοιμάζεται για μια ακόμα έξοδο μπροστά στο ενθουσιώδες και αδηφάγο κοινό της, ανάμεσα στα υστερικά ξεσπάσματά της και τις ακατάπαυστες ιατρικές περιγραφές, κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα από κάθε τι άλλο. Καταπλήσσει και καταπλήττεται…

Ο Αδαής και ο Παράφρων Τόμας Μπέρνχαρντ Μετάφραση Γιώργος Δεπάστας Κάπα Εκδοτική

Στο δεύτερο μέρος, η παράδοξη αυτή συντροφιά δειπνεί υπό το άγρυπνο βλέμμα του σερβιτόρου Βίντερ (Γιάννης Καπελέρης). Εκεί, στο μισοσκόταδο του εστιατορίου (Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος), μεταξύ των εδεσμάτων και της ακριβής σαμπάνιας, τα σκοτάδια των ηρώων φωτίζονται με τρόπο απόλυτο, ψυχρό κι οι ίδιοι στέκονται απογυμνωμένοι, σαν να βρίσκονται σε μια αίθουσα νεκροτομείου.

Τίποτα θαρρώ δεν ήταν τυχαίο σε αυτή την εξαιρετικά στιλιζαρισμένη παράσταση. Κι αν σκεφτεί κανείς ότι αυτή ήταν η δεύτερη συνάντηση του σκηνοθέτη με τον συγγραφέα, αξίζει να επαινεθεί η κατακτημένη ωριμότητα του πρώτου, που φανερώνει μία ευεργετικά εμμονική ενασχόληση με το κείμενο.

Ο Περλέγκας κατάφερε να δημιουργήσει ένα σύμπαν γκροτέσκο και ασφυκτικό. Σπαρακτικό συνάμα. Οι ήρωες του, στα όρια της καρικατούρας, δίχως όνομα, άφυλοι σχεδόν, προσδιορίζονται μονάχα από την ιδιότητά τους. Πρόσωπα- προσωπεία (Μακιγιάζ: Εύη Ζαφειροπούλου) πασχίζουν σε τόπο άχρονο, να φτάσουν στο φως. Η «δικτατορία» των γονέων, η προσπάθεια των παιδιών να φανούν αντάξια των επιδιώξεων των γονιών τους, η αδυσώπητη μάχη των καλλιτεχνών να ισορροπήσουν ανάμεσα στην «πραγματική» ζωή και τη ζωή της τέχνης τους, η αγωνιώδης προσπάθεια των επιστημόνων να επικοινωνήσουν την αλήθεια τους συχνά με τρόπο φλύαρο και γλώσσα στείρα, το κοινό που αβίαστα κρίνει, όλα προβάλλονται με τρόπο αμετάκλητο. Όπως είναι η ζωή. Κι ας μην αμελούμε ότι όλοι, σε ένα βαθμό και με κάποιον τρόπο, είμαστε και αδαείς και παράφρονες.

Ο Αδαής και ο Παράφρων
Τόμας Μπέρνχαρντ
Μετάφραση Γιώργος Δεπάστας
Κάπα Εκδοτική
144 σελ.
ISBN 978-618-5191-18-4
Τιμή € 8,48
001 patakis eshop

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΘΕΑΤΡΟ
Μαριγώ Αλεξοπούλου: «Καλημέρα, εβδομάδα» στο Φεστιβάλ Αναλόγιο 2017»

Στο πλαίσιο του θεατρικού Φεστιβάλ Αναλόγιο 2017, που πραγματοποιείται από τις 16 έως τις 24 Σεπτεμβρίου υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Σίσσυς Παπαθανασίου, το Σάββατο 16/9 στις 21:00 και την...

ΘΕΑΤΡΟ
4ο Φεστιβάλ Ελληνικού Θεατρικού Έργου του 21ου αιώνα στο θέατρο Έαρ Βικτώρια

Το Φεστιβάλ Ελληνικού Θεατρικού Έργου του 21ου αιώνα μετακομίζει στο θέατρο Έαρ Βικτώρια, με νέες δράσεις και μεγάλο αφιέρωμα στον Ιάκωβο Καμπανέλλη, σε συνεργασία με την Εταιρεία Θεάτρου «Ωκέα ~...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: