A+ A A-

ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΙ ΛΟΥΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ «ΜΑΖΙ» ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ της Ελένης Λιντζαροπούλου

ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΙ ΛΟΥΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ «ΜΑΖΙ» ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ της Ελένης Λιντζαροπούλου
Ερειπωμένοι τοίχοι. Εγκατάλειψη.

Περασμένες μορφές κυκλοφορούνε αδιάφορα.
Χρόνος παλιός χωρίς υπόσταση.
Τίποτα πια δε θ' αλλάξει δω μέσα.
[...]

Αυτοί οι στίχοι από το ποίημα «Τοπίο»*, διά στόματος Νίκης Τουλουπάκη, αντήχησαν ως μέγιστη αλήθεια στην πολύ ξεχωριστή παράσταση εντός Φυλακών Κορυδαλλού της θεατρικής σύνθεσης Χρόνος παλιός... Ο ουρανός κατακόκκινος σε ποίηση Μανόλη και κείμενο Λούλας Αναγνωστάκη.

Τα συγκλονιστικά έργα των δύο αδελφών, πρώτη φορά μαζί επί σκηνής, σε μια σύνθεση θεατρικού μονολόγου ερμήνευσε απογειωτικά η Νίκη Τουλουπάκη σε μια εξαιρετικά ρυθμική παράσταση, σε σκηνοθεσία του Τάκη Λιατζιβίρη, η οποία παρουσιάστηκε στο Θέατρο Αργώ πριν από την «είσοδό» της στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού, ύστερα από πρόσκληση του διευθυντή τού εκεί Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας Γιώργου Ζουγανέλη και του Δήμου Κορυδαλλού.

Σε έναν χώρο όπου «Τίποτα δεν αλλάζει», έναν χώρο με «Ερειπωμένους τοίχους και Εγκατάλειψη» μαθητές, εκπαιδευτικοί αλλά και οι ίδιοι οι συντελεστές της παράστασης, σκηνοθέτης και ηθοποιός, ένιωσαν να συντελείται ο μέγιστος προορισμός της Ποίησης και του Θεάτρου. Ό,τι ειπώθηκε εκεί ήταν απόλυτη αλήθεια. Οι στίχοι έλεγαν αλήθεια, ο μονόλογος έλεγε αλήθεια. Τα πρόσωπα μπερδεύονταν και συνέπασχαν.

Η ηρωίδα της παράστασης, Σοφία Αποστόλου, συνταξιούχος καθηγήτρια και μητέρα κρατουμένου, «διαμένει» πια, όπως λέει η ίδια στον αγωνιώδη της μονόλογο, στον Δήμο Κορυδαλλού, όπου νοίκιασε σπίτι για να είναι κοντά στον κρατούμενο γιο της. Και γιος της πια έγινε ο κάθε έγκλειστος μαθητής που παρακολούθησε ευλαβικά σχεδόν αυτή τη μία ώρα, είτε δακρύζοντας κρυφά, είτε κουνώντας νευρικά το πόδι, είτε τσακίζοντας τα δάχτυλα συναισθανόμενος την αγωνία τής κάθε μητέρας, μαζί και της δικής του μάνας που, είναι βέβαιο, τα λόγια της δεν θα ήταν και πολύ διαφορετικά. «Κοιτάζω να πουλήσω εκείνο το διαμέρισμα, Γιάννη μου, κι όταν θα βγεις...»

ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΙ ΛΟΥΛΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ «ΜΑΖΙ» ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ της Ελένης Λιντζαροπούλου

Τελειώνοντας η παράσταση, όλοι, θεατές και ηθοποιός, είχαν να πουν μόνο: Ευχαριστώ. Μάλιστα, στην εγκωμιαστική κριτική των μαθητών η Νίκη Τουλουπάκη απάντησε: «Τι λόγια... Και ντρέπομαι... δεν ξέρω γιατί... Σκέψεις... σκέψεις... και συναισθήματα που μπερδεύονται... Τι εμπειρία, Θεέ μου. Σοφία Αποστόλου και Λούλα Αναγνωστάκη και Νίκη Τουλουπάκη... Όλα μπερδεύονται... Μια απίστευτη εμπειρία... Ποια από όλες μας την έζησε; Και οι δύο μας μέσα από τη Σοφία Αποστόλου».

Τι εμπειρία σπουδαία... τι εμπειρία. Η ερμηνεία της Νίκης Τουλουπάκη συγκλονιστική και ο λόγος πιο αρμόζων από οπουδήποτε αλλού. Τα δάκρυα των κρατουμένων αποτελούν το σημαντικότερο εύσημο και την πιο σπουδαία «κριτική». Όλοι εμείς που βρεθήκαμε εκεί ευχαριστούμε... χίλια ευχαριστούμε.

*Από τη συλλογή του Μανόλη Αναγνωστάκη Παρενθέσεις.

Οι φωτογραφίες είναι από την παράσταση στο ΣΔΕ Φυλακών Κορυδαλλού.

 

Διαβάστε επίσης
ΘΕΑΤΡΟ
«“Πού είναι η μάνα σου, μωρή;” στον Πολυχώρο Vault» της Μάριον Χωρεάνθη

Τον Ιανουάριο του 1946, με το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου, η τετράχρονη τότε Δήμητρα Πέτρουλα είδε την οικογένειά της να σφαγιάζεται με αποτρόπαιη αγριότητα από Χίτες (μέλη της Οργάνωσης Χ, που...

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr