«Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο» της Μαρίας Κοτοπούλη

«Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο» της Μαρίας Κοτοπούλη

Η τέχνη για τον Γάλλο συνθέτη Georges Bizet αντανακλά τη δέσμια του φλογερού πάθους ζωή, τη βιωμένη έξω από τη δέσμευση της λογικής. Και με αυτή του την πεποίθηση πλάθει στην τετράπρακτη όπερά του, Carmen, σύγχρονους αληθινούς χαρακτήρες. Ο εξωτισμός, στοιχείο θελκτικό για τους Γάλλους, διάχυτος στην ισπανική μουσική, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και εκτός από τον Bizet τον εξερευνούν συνθέτες, όπως ο Chabrier, ο Debussy και ο Ravel. Ο Ernest Guiraud (1837-1892), Γάλλος συνθέτης και καθηγητής, μετά τον θάνατο του Bizet, τρεις μήνες αφότου έγινε η πρεμιέρα της Carmen, μετατρέπει τους διαλόγους σε recitatives για τη βιεννέζικη παράσταση και με αυτή τη μορφή παίζεται εκτός Γαλλίας. Γεμάτη από πρωτότυπες ιδέες, η όπερα Carmen μέσα σε λίγα χρόνια κατακτά ολόκληρη την Ευρώπη. Ακόμα και ο Wagner εντυπωσιάζεται, ο Tchaikovsky τη λατρεύει και ο Brahms θα πήγαινε στα πέρατα του κόσμου για να αγκαλιάσει το συνθέτη της. Στη συνέχεια ο Guiraud, πιστός στην ενορχήστρωση του Bizet, επιλέγει δώδεκα μέρη από την όπερα και δημιουργεί δύο Ορχηστρικές Σουίτες (Carmen Suite), που έτυχαν θερμής αποδοχής, και γίνεται ευρύτερα γνωστός, έπειτα και από τις Σουίτες που δημιουργεί από Τα παραμύθια του Χόφμαν του Offenbach. Η ερμηνεία του Γάλλου αρχιμουσικού και της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών ανέδειξε θαυμάσια και μύησε υποδειγματικά τον ακροατή στα πάθη, στη δύναμη και στην αλήθεια του ολέθριου έρωτα, μέσα από τη λαμπερή μελωδία και την υποβλητική ατμόσφαιρα των αποσπασμάτων από τις δύο Ορχηστρικές Σουίτες της Carmen.

«Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο» της Μαρίας Κοτοπούλη

O Robert Schumann (1810-1856), από τους μεγαλύτερους Ρομαντικούς συνθέτες της εποχής του, ήταν και εξέχων κριτικός της μουσικής. Εγκατέλειψε τις νομικές σπουδές του για να ακολουθήσει καριέρα βιρτουόζου πιανίστα, πεπεισμένος από τον καθηγητή του Friedrich Wieck ότι θα μπορούσε να γίνει ένας από τους καλύτερους της Ευρώπης, αλλά το όνειρο τελείωσε ύστερα από έναν τραυματισμό στο χέρι. Από τότε συγκεντρώθηκε στη σύνθεση και έγραψε πολλά Lieder, τέσσερις Συμφωνίες, μία Όπερα, Χορωδιακά, έργα για Ορχήστρα Δωματίου και πολλά άλλα. Η μουσική του Robert Schumann είχε κάτι το απρόσμενο· η υφή της και η εσωτερικότητά της αντανακλούσε την προσωπικότητα του συνθέτη και τη συναισθηματική του φόρτιση. Φάνταζε παράξενη, αναρχική, ήταν μια μουσική δεμένη με την ποίηση, τη ζωγραφική, την ψευδαίσθηση του δημιουργού, τη Ρομαντική αισθητική. Όλα συνυπάρχουν στον Schumann, βαθύ γνώστη του αντικειμένου, με ανοιχτό δημιουργικό πνεύμα. «Η αισθητική εμπειρία είναι ίδια σε κάθε τέχνη, μόνο η ύλη είναι διαφορετική», θα πει. Ο Schumann έγραψε πολλά έργα για πιάνο χωρίς να ολοκληρώσει κανένα. Το 1841 συνθέτει τη Φαντασία για Πιάνο και Ορχήστρα και, με την προτροπή της συζύγου του, τη μεταπλάθει σε κοντσέρτο για πιάνο, προσθέτοντας το 1845 το Intermezzo και το Φινάλε. Το ρομαντικό Κοντσέρτο για Πιάνο και Ορχήστρα σε λα ελάσσονα, έργο 54, πρωτοπαίχτηκε στη Λειψία τον Ιανουάριο του 1846 με την Clara Schumann στο πιάνο και αρχιμουσικό τον Γερμανό συνθέτη και συγγραφέα Ferdinand Hiller, στον οποίο και είναι αφιερωμένο. Το κοντσέρτο αυτό πιθανότατα υπήρξε πρότυπο για τον Edvard Grieg, όπως και για τον Rachmaninov.

Το έργο αποτελείται από τρία μέρη. Αρχίζει με τα έγχορδα και τα τύμπανα και αμέσως ακολουθεί η είσοδος του πιάνου. Η εξαιρετική προσέγγιση του αρχιμουσικού Nikolas Krauze οδήγησε σε έναν βαθύ και ειλικρινή διάλογο της σολίστ με την ορχήστρα, που τα εκλεκτά της μέλη των πνευστών οργάνων, όμποε, κλαρινέτο, φλάουτο, έλαμψαν με τον παλμό τους σε κάθε σόλο. Ιδιαίτερα μας συγκίνησε η ερμηνεία της κυρίας του πιάνου, Ντόρας Μπακοπούλου, με τη μυστικιστική διάθεση, τόσο ταιριαστή στη μυστηριακή τέχνη του Schumann, στην οραματική και εκστατική του σύλληψη.


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ
«Απόστολος Παληός, Στέφανος Νάσος: Μουσική δωματίου» της Μαρίας Κοτοπούλη

Μια ακόμα ξεχωριστή συναυλία μουσικής δωματίου, για δύο πιάνα και κρουστά, είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο Θέατρο Ολύμπια, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στις 26 Ιουνίου του 2017. Δυο...

ΜΟΥΣΙΚΗ
«Ο θρίαμβος της ΚΟΑ με το “Θωρηκτό Ποτέμκιν” του Eisenstein» της Μαρίας Κοτοπούλη

Ήταν άριστη η επιλογή της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών να παρουσιάσει στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, το θρυλικό έργο του Sergei Eisenstein (1898-1945), το Θωρηκτό...

ΜΟΥΣΙΚΗ
«Λένια Ζαφειροπούλου: Ρεσιτάλ τραγουδιού» της Μαρίας Κοτοπούλη

Ως όαση σε ατέρμονη έρημο θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις ελάχιστες εκδηλώσεις κλασικής μουσικής του Φεστιβάλ Αθηνών. Μία από αυτές ήταν το ρεσιτάλ της διακεκριμένης μεσοφώνου, ποιήτριας και...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER