«Μια πονηρή Αλεπουδίτσα στην Εθνική Λυρική Σκηνή» της Μαρίας Κοτοπούλη

«Μια πονηρή Αλεπουδίτσα στην Εθνική Λυρική Σκηνή» της Μαρίας Κοτοπούλη

Ο θαυμαστός κόσμος των ζώων απειλείται από τον άνθρωπο και συγχρόνως απειλείται το οικοσύστημα. Τα ζώα, με το ένστικτο και την εξυπνάδα τους, αμύνονται για να επιβιώσουν. Η Αλεπουδίτσα, για να ξεφύγει από τα δεσμά του Δασοφύλακα, σκοτώνει τις κότες του και, για να αποκτήσει το σπίτι των ονείρων της, κάνει έξωση στον γηραιό Ασβό, αποκαλώντας τον «πλουτοκράτη», ενώ για να κατακτήσει τον εραστή της επιδίδεται σε τεχνάσματα δαιμόνιας γυναίκας. Το αντίπαλο δέος της Αλεπουδίτσας είναι η αόρατη Τέρυνκα, αντικείμενο του πόθου όλων των ανδρών, του Δασοφύλακα, του Εφημέριου, του Δασκάλου, ο οποίος, γονυπετής, κάνει ερωτική εξομολόγηση σε ένα ηλιοτρόπιο, νομίζοντας ότι είναι η ποθητή του, ενώ πίσω από το άνθος κρύβεται η Αλεπουδίτσα. Από όλους τους επίδοξους μνηστήρες θα την κερδίσει ο πραματευτής-λαθροκυνηγός Χάραστα, κάτι ανάμεσα σε Πάνα και άνθρωπο –εξαιρετικά ερμηνευμένος από τον βαρύτονο Χάρη Ανδριανό–, ο οποίος πραματευτής δεν θα διστάσει να σκοτώσει την Αλεπουδίτσα, προκειμένου να πάρει τη γούνα της και να τη χαρίσει στη μνηστή του, αφήνοντας ορφανά τα μικρά της. Εμφανής η αλληγορία με τις παραπομπές στα νοητά όντα, στις κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις της εποχής, στην αργή χειραφέτηση του γυναικείου φύλου, στην άμετρη αλαζονεία του ανθρώπου, στους αριστοτεχνικούς υπαινιγμούς όλων των αιχμηρών θεμάτων που ταλάνισαν τους ανθρώπους την εποχή του Μεσοπολέμου. Όμως μέσα από τον θάνατο πραγματώνεται η αναγέννηση και μια μικρή αλεπουδίτσα θα πάρει τη θέση της μάνας της για να μη σταματήσει ποτέ το θαύμα της ζωής και ο κύκλος να ξαναρχίσει.

«Μια πονηρή Αλεπουδίτσα στην Εθνική Λυρική Σκηνή» της Μαρίας Κοτοπούλη

Η Όπερα του Janáček ευτύχησε από μια εξαιρετική παράσταση γεμάτη γοητεία και μαγεία. Τον τόνο της μαγείας έδωσε η Maria Björnson με το ονειρικό σκηνικό της, που, με νύξεις και εικαστικές πινελιές, δημιούργησε τις εναλλαγές των εποχών, καθώς και με τον χρωματικό πλούτο των πανέμορφων κοστουμιών της, γεμάτων φαντασία και ευρηματικότητα. Έργο συνόλου, με εντυπωσιακή κίνηση και χορογραφία, όπου αναδεικνύονται όλοι πρωταγωνιστές, με κυρίαρχους Έλληνες μονωδούς. Εξαίρεση αποτέλεσε ο Δασοφύλακας, που τον ερμήνευσε θαυμάσια ο Καναδός βαθύφωνος Randall Jacobs, ρωμαλέος και τραχύς, όπου ο ρόλος του το απαιτούσε. Η Αλεπουδίτσα στο πρόσωπο της υψιφώνου Μίνας Πολυχρόνου βρήκε την ιδανική ερμηνεύτρια, αρπακτική, πειστική και προκλητική, ερωτική και αεικίνητη, επαναστάτρια και πλανεύτρα, επιβάλλεται στην ανδροκρατούμενη κοινωνία. Απολαυστική και η αρσενική Αλεπού της Έλενας Κελεσίδη. Οι δυο μαζί δημιούργησαν ένα ωραίο ερωτικό ζευγάρι. Εξαιρετικοί στους ρόλους τους οι Ινές Ζήκου, Χαράλαμπος Αλεξανδρόπουλος, Δημήτρης Κασιούμης, Γιάννης Φίλιας, Βούλα Αμιραδάκη. Ξάφνιασαν ευχάριστα οι Κότες με Χόχολχα την Αλεξάνδρα Ματθαιουδάκη. Από τον πρώτο ως τον μικρότερο ρόλο δεν υστέρησε κανείς. Υπέροχα τα παιδιά της Μάτας Κατσούλη, με ωραία δουλεμένες, ζεστές φωνούλες, κινήθηκαν με χάρη, άνεση και φυσικά ήταν στο στοιχείο τους σαν Αλεπουδάκια, Βατραχάκια, Κάμπιες, Γρύλοι, Μύγες, Λαγοί και Σκιουράκια.

Leo Janaek

Κυρίαρχος ο ρόλος της μουσικής, ανέδειξε σε πρωταγωνιστή την Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, με προεξάρχοντα τον Τσέχο αρχιμουσικό της Jaroslav Kyzlink, ο οποίος στήριξε τους μονωδούς, πρόβαλε τη συνθετική ευρηματικότητα του Janáček, αξιοποίησε τα ποικίλα ηχοχρώματα των οργάνων της ορχήστρας, ανέπτυξε εκπληκτικούς ρυθμούς, πέτυχε άριστες μιμήσεις του ζωικού βασιλείου και των ήχων της φύσης και, με αιωρούμενη την ελεγειακή νοσταλγία, ολοκλήρωσε υπέροχα τον αιώνιο, μαγικό κύκλο της ζωής. Μια παράσταση χαρούμενη με λυπημένο τέλος, που αξίζει να δουν μικροί και μεγάλοι.


 

Τα σχόλια σας  

#1 voula Amiradaki 10-04-2015 14:06
Ευχαριστουμε πολυ για τα καλα σας λογια στην κριτικη της Πονηρης Αλεπουδιτσας.



Βουλα Αμιραδακη

Υψιφωνος
Παράθεση

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ
«Απόστολος Παληός, Στέφανος Νάσος: Μουσική δωματίου» της Μαρίας Κοτοπούλη

Μια ακόμα ξεχωριστή συναυλία μουσικής δωματίου, για δύο πιάνα και κρουστά, είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο Θέατρο Ολύμπια, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στις 26 Ιουνίου του 2017. Δυο...

ΜΟΥΣΙΚΗ
«Ο θρίαμβος της ΚΟΑ με το “Θωρηκτό Ποτέμκιν” του Eisenstein» της Μαρίας Κοτοπούλη

Ήταν άριστη η επιλογή της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών να παρουσιάσει στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, το θρυλικό έργο του Sergei Eisenstein (1898-1945), το Θωρηκτό...

ΜΟΥΣΙΚΗ
«Λένια Ζαφειροπούλου: Ρεσιτάλ τραγουδιού» της Μαρίας Κοτοπούλη

Ως όαση σε ατέρμονη έρημο θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις ελάχιστες εκδηλώσεις κλασικής μουσικής του Φεστιβάλ Αθηνών. Μία από αυτές ήταν το ρεσιτάλ της διακεκριμένης μεσοφώνου, ποιήτριας και...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER