«Neil Young – Live at the cellar door» της Πέρσας Σούκα

«Neil Young – Live at the cellar door» της Πέρσας Σούκα

 

«Τότε οι άνθρωποι έκλειναν τα μάτια κι άκουγαν μουσική, σήμερα οι εικόνες προσπαθούν να πουλήσουν μια μουσική που ως επί το πλείστον δεν ακούγεται», εξομολογείται ένας από τους διασημότερους εκπροσώπους της ροκ σκηνής, ο Neil Young.

 

Στις 10 Δεκεμβρίου 2013, κυκλοφόρησε πρώτη φορά η Warner/Reprise Records τα τραγούδια που ερμήνευσε σε 6 συναυλίες σε μικρούς και κλειστούς χώρους στην Ουάσινγκτον τη δεκαετία του '70. Η έκδοση με πολύ απλά λόγια μάς τεκμηριώνει πώς ο τραγουδοποιός αυτός έγινε ένας από τους σημαντικότερους και διαχρονικότερους ροκ σταρ.

Δεκατρία τραγούδια, λιτά παιγμένα, με μια κιθάρα, ένα πιάνο και μια ντραμς, που κινούνται σε διάθεση παρεΐστικη κι αυθόρμητη, κάνοντας τον ακροατή να αισθάνεται μέλος της μουσικής συντροφιάς. Τα συναισθήματα, οι λέξεις, η μελωδία και η ερμηνεία από τον εικοσιπεντάχρονο τότε Young βγαίνουν αβίαστα, με ιδιαίτερη εκφραστικότητα, νιώθοντας ως την ψυχή βαθιά αυτό που θέλει να επικοινωνήσει. Μελαγχολικές μελωδίες και γλυκόπικροι στίχοι, που μιλούν για τα ναρκωτικά, πότε περιπαικτικά πότε αλληγορικά, την επικινδυνότητα της εξάρτησης, τη μοναξιά, την ασυνεννοησία των ανθρώπων, τα προσωπικά κι ερωτικά αδιέξοδα... Ο ήχος έχει υποστεί επεξεργασία εκ νέου, παρ' όλα αυτά αφήνει άθικτες όλες τις λεπτομέρειες της ζωντανής ηχογράφησης να βγουν προς τα έξω.

Στο Live at the cellar door ακούμε επίσης πολύ ενδιαφέρουσες εκμυστηρεύσεις του ερμηνευτή, αλλά και συζητήσεις με το κοινό. Εδώ μας παρουσιάζεται ένας νεαρός δημιουργός ιδιαίτερα ευαίσθητος, ο οποίος προσπαθεί να εδραιωθεί σαν ροκ είδωλο. Στέκεται εκεί, ρισκάρει μπροστά στο κοινό, εκτεθειμένος, μιλά μόνο για την αλήθεια που βγαίνει από μέσα του. Ο ίδιος άλλωστε είναι της άποψης πως «όπως θα διαβαίνεις τη ζωή σου, θα βλέπεις με την ίδια συχνότητα όχι μόνο τις πεδιάδες, αλλά και τους γκρεμούς».

Ο Neil Young, αφού εγκατέλειψε την Καλιφόρνια και τη folk/rock μπάντα Buffalo Springfield το 1968, καθιερώθηκε ως ένας από τους πλέον σημαίνοντες και ιδιοσυγκρασιακούς τραγουδοποιούς της γενιάς του. Το μέγεθος της μουσικής του Young κατέχει τη δεύτερη θέση μετά τον Bob Dylan από την άποψη της διαχρονικότητας και απέδειξε πως ήταν σε θέση να διατηρήσει τη φήμη του, αλλά και τις πωλήσεις ρεκόρ, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απ' ό,τι ο Dylan, λόγω του χαμηλού προφίλ του. Από την αρχή της σόλο καριέρας του στα τέλη της δεκαετίας του '60 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '90, ποτέ δεν σταμάτησε να γράφει, να τραγουδάει και να δίνει συναυλίες. Η επίσημη καταγραφή που υπάρχει μέχρι στιγμής αντιπροσωπεύει μόνο ένα μέρος της δουλειάς του, αφού έχει κρατήσει αμέτρητες ηχογραφήσεις και ακυκλοφόρητα τραγούδια στα συρτάρια του. Δεν εφησυχάζει ποτέ, απλώνεται συνεχώς σε νέους ορίζοντες και νέα μουσικά εδάφη, συνδυάζοντας το rockabilly, τα blues με την ηλεκτρονική μουσική. Μέσα από αυτούς τους στιλιστικούς πειραματισμούς μπόρεσε να εμβαθύνει πιο πολύ στις δύο κύριες μουσικές φόρμες του, στο folk και την country-rock, προσθέτοντας δυνατά ροκ ηλεκτρικά ακούσματα, τα οποία απολαμβάνουμε με το συγκρότημά του, τους Crazy Horse.

Σε όλη τη σταδιοδρομία του, εναλλάσσεται διαρκώς επηρεάζοντας ολοένα και περισσοτέρους νέους δημιουργούς, τραγουδιστές και μπάντες, που τον θεωρούν εμπνευστή τους. Παρά τον τεράστιο κατάλογο των επιτυχιών του, αισθάνεται νέος και συνεχίζει να προχωρά, γράφοντας νέα τραγούδια κι εξερευνώντας καινούργια είδη μουσικής. Διανύει την τέταρτη δεκαετία της ζωής του ως καλλιτέχνης, όμως αυτό το ανήσυχο πνεύμα μάς αποδεικνύει περίτρανα ότι είναι από τους λίγους θρύλους της ροκ που νιώθει τόσο ενεργός, ακριβώς όπως ήταν στα νιάτα του. Εξάλλου, όπως λέει χαρακτηριστικά: «Καλύτερα να καίγεσαι παρά να σκουριάζεις».


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ
«Απόστολος Παληός, Στέφανος Νάσος: Μουσική δωματίου» της Μαρίας Κοτοπούλη

Μια ακόμα ξεχωριστή συναυλία μουσικής δωματίου, για δύο πιάνα και κρουστά, είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο Θέατρο Ολύμπια, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, στις 26 Ιουνίου του 2017. Δυο...

ΜΟΥΣΙΚΗ
«Ο θρίαμβος της ΚΟΑ με το “Θωρηκτό Ποτέμκιν” του Eisenstein» της Μαρίας Κοτοπούλη

Ήταν άριστη η επιλογή της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών να παρουσιάσει στο θέατρο Ηρώδου του Αττικού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, το θρυλικό έργο του Sergei Eisenstein (1898-1945), το Θωρηκτό...

ΜΟΥΣΙΚΗ
«Λένια Ζαφειροπούλου: Ρεσιτάλ τραγουδιού» της Μαρίας Κοτοπούλη

Ως όαση σε ατέρμονη έρημο θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τις ελάχιστες εκδηλώσεις κλασικής μουσικής του Φεστιβάλ Αθηνών. Μία από αυτές ήταν το ρεσιτάλ της διακεκριμένης μεσοφώνου, ποιήτριας και...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER