Ο ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ

«Και τώρα;» τον ρωτάει ο νεαρός Μούτσης. Ο ποιητής μεσολαβεί για να ακούσει τα τραγούδια ο διευθυντής της δισκογραφικής εταιρείας Columbia, Τάκης Λαμπρόπουλος. Ο πρωτόπειρος συνθέτης εμφανίζεται στη συνάντηση με το κασετόφωνο και το βιολί του.

Το Δεκέμβριο του ’66 βγαίνει το πρώτο του 45άρι και το ’68 έρχεται το πρώτο του LP, Κάποιο καλοκαίρι, σε στίχους του Γκάτσου. Το δεύτερο LP, Ένα χαμόγελο, κυκλοφορεί το ’69. Ακολουθεί ο Άγιος Φεβρουάριος, το ’71, με τον Δημήτρη Μητροπάνο και την Πετρή Σαλπέα σε στίχους Μάνου Ελευθερίου. Οι μελωδίες εξαιρετικές και οι ενορχηστρώσεις καινοτόμες. Και ενώ ο δίσκος δεν πουλάει το αναμενόμενο, ο Δημήτρης Ψαθάς στο πρωτοσέλιδο άρθρο του στα Νέα αναφέρεται στην υπόθεση Κοεμτζή λέγοντας ότι το τραγούδι «Ο Χάρος βγήκε παγανιά» προτρέπει σε εγκλήματα. Ο δίσκος έτσι γίνεται ανάρπαστος. Το ’72 βγάζει τον Συνασπισμό Α’ και το ’73 τις Στροφές, με τη Βίκυ Μοσχολιού και τον Αντώνη Καλογιάννη. Οι Μαρτυρίες κυκλοφορούν ένα χρόνο μετά, με τους Μανώλη Μητσιά, Χρήστο Λεττονό και Βασιλική Λαβίνα. Στην Τετραλογία του ’75 μελοποιεί κι αυτός, σύμφωνα με την έντονη τάση της εποχής, ποιήματα τεσσάρων ποιητών, των Κωνσταντίνου Καβάφη, Γιώργου Σεφέρη, Κώστα Καρυωτάκη και Γιάννη Ρίτσου. Εκπληκτικές δημιουργίες που τραγουδούν οι Μανώλης Μητσιάς, Χρήστος Λεττονός και η πρωτοεμφανιζόμενη Άλκηστις Ατικιουζέλ, μετονομασθείσα από το συνθέτη σε Πρωτοψάλτη. Με ερμηνείες άψογες και ενορχηστρώσεις αριστοτεχνικές, ο δίσκος σύντομα αποσπά διθυραμβικές κριτικές. Το ’76 γράφει την Εργατική συμφωνία βασιζόμενος στο θεατρικό του Γιώργου Σκούρτη Η απεργία και, το ’79, το Δρομολόγιο.

Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας αποφασίζει να προχωρήσει, έπειτα από έντονη εσωτερική αναζήτηση, ένα βήμα μπροστά. Στο Φράγμα του ’81, σε στίχους Κώστα Τριπολίτη, μετά την παρότρυνση του διευθυντή της Lyra, Αλέκου Πατσιφά, τραγουδάει ο ίδιος έχοντας και τη συμμετοχή της Σωτηρίας Μπέλλου στο ασύγκριτο «Δε λες κουβέντα».

Έντονα επηρεασμένος από τα ακούσματα των Μπομπ Ντίλαν, Τζόαν Μπαέζ και Έρικ Κλάπτον, μπαίνει στις ρότες της ροκ, της κάντρι και της τζαζ, χαράσσοντας τον δικό του δρόμο που εξελίσσεται και γίνεται βαθιά προσωπικός. Γράφει στίχους, μουσική και τραγουδάει. Έτσι έρχονται οι δίσκοι Ενέχυρο το ’83, Να το ’87, Ταξιδιώτης, με την περίφημη συμμετοχή της Νάνας Μούσχουρη, και το Για πούλημα λοιπόν το ’94. Παράλληλα γράφει μουσική για τον κινηματογράφο (Ένα αστείο κορίτσι, Ένας μάγκας στα σαλόνια) και το θέατρο (Νεφέλες του Αριστοφάνη και Λεπρέντης του Χουρμούζη).

Ο Δήμος Μούτσης είναι ο εσωστρεφής και ιδιαίτερος ταξιδιώτης του παντός, που συνεπήρε τον κόσμο με τη μοναδικότητα και τη μεστότητα των τραγουδιών του. Ουσιαστικός και πολυδιάστατος καλλιτέχνης που δημιούργησε τη δική του σχολή την οποία ακολούθησαν ευλαβικά πολλοί από τις επόμενες γενιές των τραγουδοποιών.

(Από τον Μετρονόμο κυκλοφορεί το βιβλίου του Δήμου Μούτση Μια φυσαρμόνικα που κλαίει με τους στίχους του από τους δίσκους Ενέχυρο, Να, Ταξιδιώτης, Για πούλημα λοιπόν.)

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 7
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER