ALAIN LEFÈVRE – ΜΙΑ ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΑ ΣΕ ΦΩΣ ΚΑΙ ΧΩΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Ο ίδιος ο Lefèvre, στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε λίγες μέρες πριν, αφηγήθηκε το εξής περιστατικό: Κατακαλόκαιρο στην Επίδαυρο. Η ζέστη ανυπόφορη. Ο φύλακας τον είδε που ζεσταινόταν και του είπε, για να τον καθησυχάσει: Μην ανησυχείτε, το βράδυ θα πέσει η θερμοκρασία στους 38ο, 39ο!

Εκεί, λοιπόν, στην Επίδαυρο, κατακαλόκαιρο, μέσα στο καταιγιστικό, εκτυφλωτικό φως «που αφανίζει την Ελλάδα από τους χάρτες», όπως λέει ο Ελύτης, σ’ αυτό το θεϊκό τοπίο, σ’ αυτή την εξουθενωτική ζέστη, εμπνεύστηκε το έργο που έχει τον τίτλο «Ήλιος». Τα άλλα δύο έργα, «Θάλασσα» και «Άνεμος», τα εμπνεύστηκε στη Σάμο, την οποία αγαπά πολύ, έχει επισκεφθεί δύο φορές και θέλει να επισκεφθεί ξανά. Χωρίς να θέλουμε να μιλήσουμε για μεταφυσικές επικοινωνίες, θα αναφερθούμε σ’ ένα περιστατικό που αφηγείται ο Οδυσσέας Ελύτης και ένα που αναπτύχθηκε σε ποίημα του Ανδρέα Εμπειρίκου.
Το πρώτο, από τα τρία που ο Ελύτης θεωρεί θαύματα και τα οποία οφείλονται στην επίδραση του ήλιου, μας παραδίδει καταγεγραμμένo στα Ανοιχτά χαρτιά. Ένα μεσημέρι στην Αρχαία Ολυμπία, αφού έφυγαν όλοι οι επισκέπτες, μια σαύρα, ανεβασμένη πάνω σε μια μικρή τετράγωνη πέτρα σαν να ήταν βωμός, άρχισε κάτω από το φως του ήλιου έναν μυσταγωγικό χορό.
Το δεύτερο περιστατικό: το ποίημα του Εμπειρίκου καταγράφει μια εμπειρία καύσωνα, Ιούλιο μήνα στην Αθήνα, φέρει τον τίτλο «Εις την οδό των Φιλελλήνων» και καταλήγει:
«Θεέ! Ο καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο φως! Tο φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Ελλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου».
Και στις τρεις αυτές περιπτώσεις, και πάμπολλες άλλες βεβαίως, βλέπουμε τον πρωταγωνιστικό ρόλο που έχει το φως το ελληνικό και τη συμβολή του στην έμπνευση και στην καλλιτεχνική δημιουργία. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα είναι η κοιτίδα κάθε καλλιτεχνικής έκφρασης.
Ο Lefèvre, του οποίου η συνεισφορά είναι μεγάλη στο κεφάλαιο του πολιτισμού, με έναν λόγο εγκωμιαστικό, γεμάτο αγάπη για την Ελλάδα και το λαό της, ήρθε και κόσμησε τον μεγαλοπρεπή χώρο του Μεγάρου μας και με το παίξιμό του, γεμάτο από πάθος για την τέχνη που υπηρετεί, ενθουσίασε το κοινό που με προσήλωση θρησκευτική παρακολούθησε τη «λειτουργία» του.
Και μια λεπτομέρεια. Τα «ελληνικά» του έργα είχαν, νομίζω, μια αδιόρατη νότα από Μάνο Χατζιδάκι. Αν πράγματι είναι έτσι, ακόμα και αν δεν ήταν στις προθέσεις του, ή πάλι αν οφείλεται σε αίσθηση προσωπική μου ή αυθυποβολή, ήταν κάτι ιδιαιτέρως συγκινητικό και τιμητικό. Και γι’ αυτό θερμά τον ευχαριστούμε.

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER