A+ A A-

«Το πέρασμα» της Τούλας Ρεπαπή

«Το πέρασμα» της Τούλας Ρεπαπή
Σύμφωνα με την υπόθεση –στις μέρες μας, σε ένα μικρό και φτωχικό χωριό στη Βουλγαρία, στα σύνορα με την Τουρκία και την Ελλάδα– ο 45χρονος Μίτιο ζει μαζί με τον γιο του, Βάσκο, 18 ετών. Οι σχέσεις τους είναι εκρηκτικές μετά τον πρόσφατο θάνατο της Φράνκα, συζύγου του Μίτιο και μητέρας του Βάσκο. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Μίτιο μένει άνεργος, όταν το γαλακτοπωλείο στο οποίο δούλευε χρεοκοπεί. Ο Μίτιο δεν μπορεί να αποπληρώσει το δάνειο που έχει πάρει με υποθήκη το σπίτι του και κινδυνεύει να μείνει άστεγος με τον γιο του. Ο Μίτιο έχει χάσει πλέον ό,τι σημαντικό είχε στη ζωή του – τη γυναίκα του, τη δουλειά του και την εμπιστοσύνη του γιου του. Βρίσκεται σε αδιέξοδο, κι έτσι αναγκάζεται να συνεργαστεί με τον πρώην διοικητή του από την περίοδο όπου υπηρετούσε στον στρατό, που είναι γνωστός ως «Ο Αρχηγός». Εκείνος του αναθέτει να περνάει λαθραία παράνομους μετανάστες από τη Συρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω των βουλγαροτουρκικών συνόρων. Όμως, ο δρόμος έχει ένα πέρασμα που λέγεται «Η απόφαση». Εκεί, στη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του Μίτιο, είχε σκοτωθεί ένα νεαρό ζευγάρι από την Ανατολική Γερμανία που προσπαθούσε να αποδράσει στη Δύση. Ο Μίτιο ζει με αυτή την ανάμνηση 25 χρόνια τώρα και κάθε φορά που περνάει από κει, μεταφέροντας λαθραία μετανάστες, η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δύσκολη γι' αυτόν, μια και η ενοχή τον κατατρέχει. Ο γιος του ανακαλύπτει το μυστικό του και η μεταξύ τους ένταση φουντώνει.

 

Εμφανίσεις: 1341

Περισσότερα...

«Το τραγούδι του φοίνικα» της Τούλας Ρεπαπή

«Το τραγούδι του φοίνικα» της Τούλας Ρεπαπή
Σύμφωνα με την υπόθεση, η Νέλι, μια πλούσια Εβραία που ζει στη Γερμανία, συλλαμβάνεται από τους Ναζί, βασανίζεται, αλλά καταφέρνει και δραπετεύει. Τα βασανιστήρια που έζησε την έχουν παραμορφώσει στο πρόσωπο, με αποτέλεσμα να υποστεί μια σειρά από επεμβάσεις πλαστικής χειρουργικής, που την κάνουν αγνώριστη. Με αυτό το νέο πρόσωπο επιστρέφει στα συντρίμμια πλέον της πόλης όπου ζούσε αναζητώντας τον πιανίστα άντρα της, Τζόνι. Τα βράδια ψάχνει στα μπαρ όπου παίζουν ζωντανή μουσική, μήπως εργάζεται σε κάποιο από αυτά. Τον εντοπίζει. Δεν τον λένε πια Τζόνι και είναι καθαριστής σε ένα μπαρ. Γνωρίζονται και αυτός δεν την αναγνωρίζει. Ωστόσο, κάτι επάνω της του θυμίζει τη γυναίκα του, που τη θεωρεί νεκρή, κι έτσι της προτείνει λόγω της ομοιότητάς της να υποδυθεί ότι είναι αυτή, με σκοπό να διεκδικήσουν την περιουσία της. Η Νέλι ξαφνιάζεται, δεν ξέρει αν πραγματικά θέλει να το κάνει, αλλά πιστεύει πως έτσι θα μάθει την αλήθεια για τον άντρα της. Όμως ανακαλύπτει κάτι εντελώς απροσδόκητο.

Ο σκηνοθέτης των YELLA και BARBARA, Κρίστιαν Πέτζολντ, με ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΦΟΙΝΙΚΑ (PHOENIX), όπου υπογράφει και το σενάριο, δίνει στον θεατή μια ταινία η οποία είναι ένα μείγμα τέχνης οπτικής, τρόμου, ρεαλισμού, έρωτα, μυστηρίου, αγωνίας και μουσικής. Το τραγούδι της Billie Holiday «Speak low» χαρακτηρίζει την ταινία και σε συνδυασμό με τη μουσική της δεκαετίας του '30 –Cole Porter, «Night and Day»– δημιουργούν αυτή τη μοναδική ατμόσφαιρα και αναβίωση εκείνης της εποχής. Η Νίνα Χος, η σημαντικότερη σύγχρονη κινηματογραφική και θεατρική Γερμανίδα ηθοποιός, είναι εξαιρετική. Ενσαρκώνει τον ρόλο της Νέλι με ευαισθησία, χάρη και ρεαλισμό, έχοντας δίπλα της στον ρόλο του Τζόνι τον Ρόναλντ Ζέρφελντ, ο οποίος δίνει με άνεση και πειστικότητα αυτό το διπλό της προσωπικότητας του ήρωα, που διαθέτει την ευγενή εμφάνιση και το εγκληματικό μυαλό. Μαζί τους, επίσης πολύ καλή στην ερμηνεία της, η Νίνα Κούντζερντοφ υποδύεται μια απόμακρη και απρόβλεπτη φίλη της Νέλι.

 

Εμφανίσεις: 1654

Περισσότερα...

«Κάθε στιγμή μετράει» της Τούλας Ρεπαπή

Still Alice 1
Δύο ασθένειες, η ALS ή Νόσος Λου Γκέρινγκ –από την οποία υποφέρει ο Στίβεν Χόκινγκ– και το Αλτσχάιμερ, είναι η μία το ακριβώς αντίθετο της άλλης. Το Αλτσχάιμερ επηρεάζει πρώτα τις νοητικές ικανότητες, ενώ στην ALS οι νοητικές ικανότητες είναι αλώβητες καθώς το σώμα φθίνει. Εφέτος οι ασθένειες αυτές έγιναν ταινίες: το Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ και το ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕΤΡΑΕΙ αντίστοιχα. Στις ταινίες αυτές δόθηκε η ευκαιρία στους πρωταγωνιστές τους, Έντι Ρεντμέιν και Τζούλιαν Μουρ, να αποδείξουν αφενός τις υποκριτικές τους ικανότητες και να αποσπάσουν τα Όσκαρ του Α' Ανδρικού και Α' Γυναικείου ρόλου, αφετέρου να επικοινωνήσουν στον κόσμο όχι μόνον τα συμπτώματα των εν λόγω ασθενειών, αλλά και το πείσμα για ζωή, την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια των ανθρώπων που νοσούν από αυτές.

Στο ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕΤΡΑΕΙ, σύμφωνα με την υπόθεση, η δρ Άλις Χάουλαντ (Τζούλιαν Μουρ) έχει τα πάντα. Στα πενήντα της, είναι μία καταξιωμένη καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ευτυχισμένη σύζυγος και μητέρα τριών, μεγάλων πια, παιδιών. Ώσπου, στις διαλέξεις στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου, διαπιστώνει πως μερικές φορές δεν μπορεί να επιλέξει τις κατάλληλες λέξεις, ενώ τις βλέπει να κρέμονται μπροστά της. Ταυτόχρονα, διαπιστώνει πως έχει πρόβλημα και με τον προσανατολισμό της. Αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά όταν χάνεται στην ίδια της τη γειτονιά, ενώ συγχρόνως, όσο περνά ο καιρός, όλο και πιο συχνά δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της διδασκαλίας. Ο προσωπικός της αγώνας με αντίπαλο τη μη αναστρέψιμη νόσο του Αλτσχάιμερ έχει ξεκινήσει και αφορά όλους, μια και διαταράσσεται η μέχρι τότε ισορροπία της οικογένειας, ενώ παράλληλα μπαίνει και η αγωνία για την εξέλιξη της ασθένειας. Επίσης, εμφανίζεται και η μελλοντική απειλή για τα παιδιά, λόγω της κληρονομικότητάς της...

 

Εμφανίσεις: 1764

Περισσότερα...

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ της Τούλας Ρεπαπή

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ της Τούλας Ρεπαπή
Αν θες να κερδίσεις το λαχείο, θα πρέπει να βγάλεις λεφτά για να μπορείς να αγοράσεις τον λαχνό.
(Λούις Μπλουμ, Νυχτερινός ανταποκριτής)

Ο Λου Μπλουμ (Τζέικ Τζίλενχαλ), μην μπορώντας να βρει δουλειά και όντας κυριολεκτικά άφραγκος, γυρνά στους δρόμους του Λος Άντζελες μέρα-νύχτα. Σε κάποια από τις νυχτερινές περιπλανήσεις του, ένα αυτοκινητικό δυστύχημα, τα περιπολικά, οι αστυνομικοί και κάποιοι ρεπόρτερ τού τραβούν την προσοχή. Τους παρακολουθεί και θέλει να γίνει σαν κι αυτούς. Τους ρεπόρτερ. Τότε, δεν θα χρειάζεται να τον προσλάβει κανείς. Έπρεπε μόνο να βρει τον τρόπο –χρήματα δεν είχε– να αποκτήσει φωτογραφική μηχανή, ένα cb για να παρακολουθεί τις αστυνομικές συχνότητες, να έχει την εξυπνάδα, την εγρήγορση, την καπατσοσύνη και την ταχύτητα να προλαβαίνει να είναι ο πρώτος που θα τραβήξει το «κοντινό», αλλά και ο πρώτος που θα πουλήσει την είδηση, για να παιχτεί αμέσως στο πρόγραμμα κάποιου καναλιού. Με πολλούς τρόπους –όχι πάντα νόμιμους– βρίσκει το υλικό, τις προσβάσεις, προσλαμβάνει και έναν Πακιστανό (Ριζ Άχμεντ) για βοηθό και μπαίνει δυνατά στον βραδινό, αδυσώπητο κόσμο του εγκληματολογικού ρεπορτάζ. Με τη βοήθεια της Νίνα (Ρενέ Ρούσο), διευθύντριας ενός τηλεοπτικού καναλιού και υπεύθυνης των δελτίων ειδήσεων, ο Λου γίνεται πρωταγωνιστής της δικής του ιστορίας, θολώνοντας το όριο μεταξύ παρατηρητή και συμμετέχοντα. Αυτή είναι η πλοκή του έργου.

 

Εμφανίσεις: 1363

Περισσότερα...

ΟΣΚΑΡ 2015 της Τούλας Ρεπαπή

ΟΣΚΑΡ 2015 της Τούλας Ρεπαπή
Το BIRDMAN (Η ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ ΑΦΕΛΕΙΑΣ) είναι μια ταινία εξαιρετικά γοητευτική, κυρίως ως προς τον τρόπο με τον οποίον ο Μεξικανός σκηνοθέτης Αλεχάντρο Γκονζάλες Ινιάριτου –τον θαυμάσαμε και στο BABEL– χώρισε το φιλμάρισμα της ταινίας σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος διαδραματίζεται πάνω στη σκηνή, όπου γίνονταν οι πρόβες, και ήταν εμφανέστατη η αλαζονεία του νεότερου καθώς και ο φόβος για την επερχόμενη απόσυρση του παλαιότερου, ενώ το δεύτερο μέρος διαδραματίζεται στους στενούς και σκοτεινούς διαδρόμους –πίσω από τη σκηνή– του θεάτρου, που οδηγούσαν στο καμαρίνι του Birdman, όπως σκοτεινό και στενάχωρο ήταν το μυαλό και οι δαιδαλώδεις σκέψεις του. Και κορυφαία να εκφράζονται όλα αυτά με στίχους, μ' έναν τρελό μάλλον και όχι μεθυσμένο, έξω από το θέατρο, να απαγγέλλει Σαίξπηρ –συγκεκριμένα, Μάκβεθ, Πράξη Πέμπτη, Σκηνή Πέμπτη– λέγοντας: «Life's but o walking shadow: a poor player,/ That struts and frets his hour upon the stage,/ And then is heard no more: it is a tale/ Told by an idiot, full of sound and fury,/ Signifying nothing» (Δεν είν' ο βίος άλλο/ παρά σκιά που περπατεί, παρά θεάτρου μίμος/ οπού πηγαινοέρχεται μιαν ώραν 'ς την σκηνήν του,/ και πλέον δεν ακούεται, είν' ένα παραμύθι/ που λέγει ένας παλαβός, βοήν, θυμούς γεμάτον,/ αλλά δεν έχει νόημα! Μτφρ. Δ.Βικέλα). Η ταινία απέσπασε τα βραβεία: Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Πρωτότυπου Σεναρίου. Μέσα στην ομάδα σεναρίου ήταν και ο ελληνικής καταγωγής Αλεξάντερ Ντινελάρις, ο οποίος μοιράστηκε το βραβείο με τον Α. Ινιάριτου και τους Νίκολας Τζιακομπόνε και Αρμάντο Μπο. Κατά την άποψή μου, και ο Μάικλ Κίτον ως Birdman ήταν πολύ καλύτερος στην ερμηνεία του και έπρεπε να πάρει το Βραβείο Α' Ανδρικού ρόλου και όχι ο Έντι Ρεντμέιν στο THE THEORY OF EVERYTHING, στον ρόλο του Στίβεν Χόκινγκ.

 

Εμφανίσεις: 1521

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr