A+ A A-

«Carol» της Τούλας Ρεπαπή

«Carol» της Τούλας Ρεπαπή


Λίγο πριν απ’ τα Χριστούγεννα, στις αρχές της δεκαετίας του ’50, στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, μια υπέρκομψη κυρία υψηλής κοινωνικής στάθμης, η Κάρολ Άιρντ (Κέιτ Μπλάνσετ), βρίσκεται σε ένα πολυσύχναστο κατάστημα παιγνιδιών, για ν’ αγοράσει ένα παιγνίδι για την κόρη της. Η νεαρή πωλήτρια που την εξυπηρετεί είναι η Τερέζ Μπέλιβετ (Ρούνι Μάρα). Η Τερέζ βλέπει την κομψότητα, τη γοητεία και τον αέρα πολυτέλειας που αποπνέει η Κάρολ, τη θαυμάζει αλλά ίσως και να νιώθει μια μικρή ζήλια για το πόσο ενδιαφέρουσα, κοσμική και συναρπαστική θα πρέπει να είναι η ζωή της. Η Κάρολ πληρώνει το δώρο που έχει αγοράσει για την κόρη της και δίνει τη διεύθυνσή της, για να σταλεί εκεί. Στον πάγκο όμως της Τερέζ ξεχνά τα γάντια της. Η Τερέζ τα βρίσκει κατόπιν και της τα ταχυδρομεί, στη διεύθυνση που τους έχει αφήσει.

Η Κάρολ γυρίζει σπίτι της και, μαγειρεύοντας και φροντίζοντας τη μικρή της κόρη, δείχνει ευτυχισμένη. Ωστόσο, υπάρχει μια έντονη θλίψη στο πρόσωπό της. Ιδιαίτερα όταν ο άνδρας της έρχεται στο σπίτι. Βρίσκονται σε έναν διαλυμένο γάμο, που πλησιάζει στο τέλος του.

 

Εμφανίσεις: 1762

Περισσότερα...

«Η γέφυρα των κατασκόπων» της Τούλας Ρεπαπή

«Η γέφυρα των κατασκόπων» της Τούλας Ρεπαπή


1957, και στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης ένας μεσήλικας άνδρας κάνει την προσωπογραφία του. Είναι σιωπηλός, ανάμεσα στο καβαλέτο, την παλέτα του και έναν μεγάλο αριθμό ραδιοφώνων γύρω του. Ύστερα από λίγο, παίρνει το μετρό και κατεβαίνει στο Μανχάταν. Ωστόσο, κάποιοι τον παρακολουθούν. Κι όμως, δείχνει να είναι ένας φιλήσυχος πολίτης. Κατεβαίνει από το μετρό και χάνεται στο πλήθος. Λίγο αργότερα, βρίσκεται να έχει στήσει το καβαλέτο του ζωγραφίζοντας μία από τις γέφυρες του ποταμού Χάντσον. Όμως εκεί, κάτω από το παγκάκι όπου κάθεται, υπάρχει κάτι μόνο γι’ αυτόν. Ένα νόμισμα των 50 σεντς. Κάνοντας πως ξεβιδώνει το καβαλέτο του, το χέρι του γλιστρά κάτω από το παγκάκι, ξεκολλά το νόμισμα και το παίρνει μαζί του. Επιστρέφει σπίτι του και, λίγο αργότερα, μια ομάδα ανδρών του FBI εισβάλλει στο δωμάτιό του, ψάχνοντας παντού για κάτι. Τελικά συλλαμβάνεται και οδηγείται στην αστυνομία για κατασκοπεία. Είναι ο Ρώσος Ρούντολφ Έιμπελ.

Ένα δικηγορικό γραφείο στο Μπρούκλιν αναθέτει στον συνεργάτη του, Τζέιμς Ντόνοβαν –δικηγόρο που ειδικεύεται στα ασφαλιστικά– να υπερασπιστεί τον Ρώσο κρατούμενο. Παρά τη σχετική απειρία του σε τέτοιου είδους υποθέσεις, ο Ντόνοβαν δέχεται τελικά και με πολλές δυσκολίες επιδιώκει να εξασφαλίσει στον πελάτη του μια δίκαιη δίκη. Έτσι, ο Τζέιμς Ντόνοβαν έρχεται αντιμέτωπος με τον κοντόφθαλμο πατριωτισμό – του δικαστή, των ενόρκων και πολλών πολιτών, όμως καταφέρνει και τους πείθει πως όλοι έχουν δικαίωμα στην υπεράσπιση, διότι η ζωή κάθε ανθρώπου μετράει. Και η δίκη αρχίζει.

 

Εμφανίσεις: 1525

Περισσότερα...

«Τέλος διαδρομής» της Τούλας Ρεπαπή

«Τέλος διαδρομής» της Τούλας Ρεπαπή


Η ταινία βασίζεται στο βραβευμένο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Λίπσκι Although of course you end up becoming yourself: A road trip with David Foster Wallace [Αν και, βέβαια, καταλήγεις να γίνεις ο εαυτός σου: ένα οδικό ταξίδι με τον Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας], που έγραψε με αφορμή την αξέχαστη γνωριμία του με τον συγγραφέα Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας (1962-2008).

Τον χειμώνα του 1996, δύο φιλόδοξοι νέοι, άγνωστοι μεταξύ τους, ξεκινούν ένα πενθήμερο ταξίδι με το αυτοκίνητο, στη διάρκεια του οποίου ο καθένας προσπαθεί, με τρόπο άλλοτε νευρικό, άλλοτε προκλητικό, ν’ ανακαλύψει τον εαυτό του. Ο ένας είναι ο Ντέιβιντ Λίπσκι, «άγουρος» ακόμα δημοσιογράφος του περιοδικού Rolling Stone, και ο άλλος ο 34χρονος Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας, ένας ροκ σταρ της λογοτεχνίας, που ξαφνικά αναδείχτηκε ως ο πιο λαμπρός συγγραφέας και κοινωνικός παρατηρητής της γενιάς του. Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τρία βιβλία του Γουάλας: Αυτό εδώ είναι νερό (μτφρ. Κώστας Καλτσάς, Εκδόσεις Κριτική 2015), Αμερικάνικη λήθη (μτφρ. Γιάννος Πολυκανδριώτης, Εκδόσεις Κέδρος 2011) και Κορίτσι με παράξενα μαλλιά (μτφρ. Μαργαρίτα Κουλεντιανού, Εκδόσεις Τραυλός 2000).

 

Εμφανίσεις: 1450

Περισσότερα...

«SPECTRE» της Τούλας Ρεπαπή

«SPECTRE» της Τούλας Ρεπαπή


Στη φαντασμαγορική γιορτή των νεκρών –έτσι αρχίζει η ταινία– στην πόλη του Μεξικού, ο σκηνοθέτης Σαμ Μέντες δείχνει όχι μόνο το υψηλό επίπεδο αισθητικής που διαθέτει, αλλά παράλληλα προϊδεάζει τον θεατή για το ξεχωριστό και άρτιο θέαμα που θ’ ακολουθήσει. Εκεί, στην πλατεία, τη γεμάτη από μασκαράδες στο πνεύμα του θανάτου, στη νέα ταινία του Τζέιμς Μποντ με τον τίτλο SPECTRE –όπως ακριβώς έγινε και στο SKYFALL– ο οσκαρικός σκηνοθέτης δίνει εικόνες που παίρνουν μαγικές διαστάσεις στα μάτια του θεατή, καθηλώνοντάς τον.

Έτσι, για 24η φορά ο Τζέιμς Μποντ έρχεται στις κινηματογραφικές αίθουσες για να μας γοητεύσει. Ο Ντάνιελ Κρεγκ, τέταρτη φορά σε αυτόν τον ρόλο –προσωπικά πιστεύω πως είναι ο Πούτιν στο πιο όμορφο και πιο κοσμοπολίτικο–, γεμάτος από δυναμισμό και ρεαλισμό φτάνει σε αυτή τη γιορτή, διότι μετά τον θάνατο της Μ16, ήρθε στο σπίτι του ένα δικό της κωδικοποιημένο μήνυμα. Η άκρη του νήματος για το μήνυμα αυτό βρίσκεται στην Πόλη του Μεξικού και τελικά στη Ρώμη, όπου συναντά τη Λουτσία Σκιάρα (Μόνικα Μπελούτσι), την όμορφη και απρόσιτη χήρα ενός περιβόητου εγκληματία. Ο Μποντ καταφέρνει να εισχωρήσει σε μία μυστική συνάντηση και ανακαλύπτει την εγκληματική οργάνωση SPECTRE (Special Executive for Counter-intelligence, Terrorism, Revenge and Extortion).

 

Εμφανίσεις: 1664

Περισσότερα...

«Μαργκερίτ» της Τούλας Ρεπαπή

«Μαργκερίτ» της Τούλας Ρεπαπή


Ο Γάλλος σκηνοθέτης Ξαβιέ Τζιανολί, δύο φορές υποψήφιος για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών (με τις ταινίες QUAND J’ETAIS CHANTEUR και À L’ORIGINE), τώρα με τη ΜΑΡΓΚΕΡΙΤ, όπου συνυπογράφει και το σενάριο, κατάφερε να κλέψει τις εντυπώσεις στο διαγωνιστικό τμήμα του 72ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, με την πιο εμψυχωτική ταινία της φετινής διοργάνωσης: το αντισυμβατικό πορτρέτο της πιο παράφωνης σοπράνο όλων των εποχών, εμπνευσμένο ελεύθερα από την αληθινή ιστορία της Αμερικανίδας τραγουδίστριας της όπερας Φλόρενς Φόστερ Τζένκινς.

Σύμφωνα με την υπόθεση, στην αυγή της χρυσής δεκαετίας του ’20, και συγκεκριμένα το 1921, σε ένα κάστρο λίγο έξω από το Παρίσι, η οικοδέσποινα Μαργκερίτ Ντιμόν και ο σύζυγός της δίνουν δεξίωση για τους φίλους τους. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, η υψηλή κοινωνία και οι λάτρεις της κλασικής μουσικής συγκεντρώνονται στην πολυτελέστατη έπαυλη του ζεύγους.

Υπάρχει ένα μυστήριο γύρω από το άτομο της οικοδέσποινας. Κανείς δεν ξέρει τίποτα σχετικό με τη ζωή της, παρά μόνο πως είναι ζάπλουτη και πως λατρεύει με πάθος τη μουσική. Όμως δεν της αρέσει μόνο να την ακούει, αλλά παράλληλα τραγουδά. Τραγουδά φημισμένες άριες από διάφορες όπερες, χωρίς να έχει καταλάβει ποτέ το μέγεθος της παραφωνίας της. Ακόμη και το πάθος με το οποίο ντύνει τις ερμηνείες της δεν είναι ικανό να απαλύνει το πόσο τραγικά τραγουδά. Αυτή η αδυναμία της η φωνητική γίνεται η αιτία να την κοροϊδεύουν. Και ενώ η Μαργκερίτ ζει το πάθος της κλεισμένη σε μια γυάλα, το υποκριτικό κοινό που έρχεται για να γελάσει μαζί της της συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται για την ντίβα που εκείνη όντως θεωρεί ότι είναι. Όταν ένας προβοκάτορας νεαρός δημοσιογράφος αποφασίζει να γράψει ένα διθυραμβικό άρθρο για την τελευταία της ερμηνεία, η Μαργκερίτ αρχίζει να πιστεύει ακόμα περισσότερο στο ταλέντο της. Αυτό της δίνει το κουράγιο που χρειάζεται για να ακολουθήσει το όνειρό της. Παρά τους δισταγμούς του συζύγου της, και με τη βοήθεια μιας βιτριολικής πάλαι ποτέ φίρμας της όπερας, αποφασίζει να ξεκινήσει σκληρή εκπαίδευση για να δώσει το πρώτο της πραγματικό ρεσιτάλ μπροστά σε ένα πλήθος αγνώστων.

 

Εμφανίσεις: 1919

Περισσότερα...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr