«Aaron Sorkin: “Molly’s Game”» της Χαριτίνης Μαλισσόβα

«Aaron Sorkin: “Molly’s Game”» της Χαριτίνης Μαλισσόβα

Ποια νεαρή κοπέλα θα βρισκόταν στην προνομιακή θέση να κερδίζει μέχρι και δέκα χιλιάδες δολάρια σε ένα βράδυ χωρίς να παρανομεί και χωρίς να πέφτει στα ναρκωτικά ή στην πορνεία και θα έχανε την ευκαιρία;

Αυτό έκανε και η Μόλι Μπλουμ, σκιέρ ολυμπιακών διαστάσεων, όταν μετά από μια άσχημη πτώση αναγκάζεται να εγκαταλείψει ένα από τα όνειρα που της είχε εμφυσήσει ο ψυχοθεραπευτής κατ’ επάγγελμα και προπονητής της στο σκι πατέρας της.

Το δεύτερο όνειρο ήταν να ακολουθήσει σπουδές στη Νομική, όμως να που βρέθηκε μια δουλειά η οποία την οδήγησε στο να διοργανώνει παιχνίδια πόκερ με τρανταχτά ονόματα και υψηλά κασέ, βάζοντάς τη για αρκετά χρόνια σε ένα ιδιότυπο μεν, αλλά καθ’ όλα νόμιμο δρόμο (πάντα κατά τα λεγόμενα της ίδιας και του σεναρίου της ταινίας) φήμης και κέρδους.

Ο καταξιωμένος θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος Άαρον Σόρκιν –βραβευμένος με Όσκαρ Σεναρίου για το φιλμ The Social Network (2010)– πραγματοποιεί το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία Molly's Game, βασισμένη στην πραγματική ιστορία της Μόλι Μπλουμ, της «Πριγκίπισσας του πόκερ», όπως τη βάφτισε ο κίτρινος τύπος ύστερα από την κινηματογραφική σύλληψή της από 17 πράκτορες του FBI.

Γιατί, όπως είναι φυσικό και όπως αφηγείται και η ίδια στο βιβλίο που έγραψε για να εξοικονομήσει χρήματα για τα δικαστικά έξοδα, από κάποια στιγμή και μετά αρχίζει να γίνεται άπληστη και να παραβιάζει έναν σοβαρό νόμο περί παράνομης κράτησης ποσοστών, ξεκινά τη χρήση των ναρκωτικών ουσιών και μπλέκει με τη ρωσική μαφία, οπότε η αντίστροφη μέτρηση δεν αργεί να έρθει.

Η ταινία είναι μια αφήγηση από την ίδια την πρωταγωνίστρια, άκρως λεπτομερής, με γρήγορους διαλόγους –σε σημείο που συχνά δεν προλαβαίνεις να παρακολουθήσεις τους υπότιτλους– ενώ παράλληλα ψυχαναλύει τη σχέση κόρης-πατέρα, αφήνοντας σε όλη την ταινία υπονοούμενα για το αίσθημα του ανικανοποίητου από την πλευρά του πατέρα, ο οποίος εμφανίζεται στην αρχή και στο τέλος της ταινίας, λύνοντας ( όχι νε ιδιαίτερα πρωτότυπο τρόπο ) τις αμφιβολίες της κόρης για τις προθέσεις του,αλλά και από την πλευρά της κόρης, που αισθάνεται ότι δεν έχει εισπράξει την αποδοχή του πατέρα.

Πρωτότυπη είναι η μη αναφορά σε καμία ερωτική σχέση της Μπλουμ, αλλά και η μη ύπαρξη ερωτικής σκηνής σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αφού η επιμονή της είναι να μη δώσει κανένα όνομα από όσους βρέθηκαν κατά καιρούς στα παιχνίδια πόκερ, στα δέκα χρόνια περίπου που τα διοργάνωνε – οπότε γιατί να δώσει στοιχεία από την προσωπική της ζωή που δεν «αφορούν» τη δικαστική της περιπέτεια που καταθέτει;

Επιβλητικός ερμηνευτικά και άκρως πειστικός στον ρόλο του πατέρα ο Κέβιν Κόστνερ, έχει πει για την ταινία:

«Ο Άαρον καταγράφει την απελπισία ανθρώπων που δίνουν την εντύπωση ότι τα έχουν όλα τακτοποιημένα στη ζωή τους. Η ιστορία δεν είναι για τον πατέρα της Μόλι, ούτε για τους προσωπικούς λόγους που τον έκαναν να πιέσει τα παιδιά του. Όλοι οι γονείς θέλουμε τα παιδιά μας να είναι πετυχημένα. Και ορισμένοι κρίνουμε τα παιδιά μας και “χτίζουμε” τη σχέση μας μαζί τους ανάλογα με το αν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες μας, παρόλο που ξέρουμε ότι ούτε οι επιθυμίες τους ούτε οι ανάγκες τους ταυτίζονται με τις δικές μας».

Βασικός συμπρωταγωνιστής, όμως, είναι ο δικηγόρος της Μόλι,τον ρόλο του οποίου ενσαρκώνει ο Ίντρις Έλμπα. Η επαγγελματική σχέση εμπιστοσύνης που χτίζει με την κατηγορούμενη πελάτισσά του είναι μια σχέση που βοηθά με αποτελεσματικό και καταλυτικό τρόπο στην έκβαση της υπόθεσης, αλλά και μια σχέση στην οποία η Μόλι προβάλλει και πάλι τη σχέση της με τον πατέρα της (στη σχέση του δικηγόρου με τη δική του κόρη).

Όσο για την πρωταγωνίστρια, Τζέσικα Τζαστέιν, μπορεί να έχασε το αγαλματάκι στην 75η απονομή των Χρυσών Σφαιρών από τη Νικόλ Κίντμαν, όμως έχτισε άλλον έναν εξαιρετικά καλά δομημένο κινηματογραφικό εαυτό.

Η ταινία είχε προταθεί και για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Σεναρίου (Άαρον Σόρκιν).

Στις δυόμισι περίπου ώρες που διαρκεί, ο θεατής δεν βρίσκεται μόνο μπροστά σε μια ενδιαφέρουσα δοσμένη σκηνοθετικά μεταφορά μιας πραγματικής ιστορίας με μυστικά για τον τζόγο, τη μαφία και το νομικό καθεστώς περί παιγνίων στην Αμερική. Εμπλέκεται επίσης άμεσα και στο αμερικανικό όνειρο για εύκολο χρήμα, στο ζήτημα της εξάρτησης από τον τζόγο με προεκτάσεις στα ανδρικά παιχνίδια ισχύος αλλά και στις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη των οικογενειών της μεσαίας τάξης.

Μαθαίνουμε επίσης για τα αστρονομικά ποσά που δίνονται ως προκαταβολές από εκδοτικούς οίκους για συγκεκριμένου ενδιαφέροντος βιβλία.

Βλέπουμε οπτικοποιημένα τα παιχνίδια που ήταν καταλυτικά για την έκβαση της υπόθεσης, ώστε να γίνουν αντιληπτές οι κινήσεις και από τον ανίδεο ως προς το πόκερ θεατή.

Κεντρικοί άξονες της ιστορίας είναι η προσωπική διαδρομή της Μόλι, η κρίσιμη σχέση με τον δικηγόρο της και η άρνησή της να προδώσει τους πρώην πελάτες της.

Η αφήγηση της Μπλουμ τελειώνει με τη σύλληψή της από το FBI το 2014, η ιδέα για τη δημιουργία της ταινίας, όμως,ξεκινάει πολύ πριν καταλάβει ότι έρχεται η πτώση. Όταν διοργάνωνε παιχνίδια στο Plaza Hotel στο Μανχάταν, συναντήθηκε με τον παραγωγό Λεοπόλντο Γκουτ σε ένα πάρτι, ο οποίος έδειξε ενδιαφέρον για την ιστορία της. Τη γνώρισε στον εκδότη του κι εκείνη συμφώνησε μαζί του να εκδοθεί ένα βιβλίο, συμφωνία που αναβλήθηκε μετά τη σύλληψή της.

Η γυναίκα που «πέφτει» και ξανασηκώνεται για να συνεχίσει την πορεία της στη ζωή αναζητώντας νέες ευκαιρίες μπορεί να δίνεται στο τέλος με προβλέψιμο και κλισέ τρόπο, όμως ας μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία. Και η ίδια η ζωή αυτό επιτάσσει: να ζούμε τη ζωή μας,να αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και να βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίζουμε. Όσες φορές κι αν πέσουμε.


 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Στέλιος Χαραλαμπόπουλος: «Τα δάκρυα του βουνού»

Μια συντροφιά μαστόρων πέτρας, αποκομμένη από τα χωριά της εξαιτίας ενός δεκαετούς πολέμου περιπλανιέται αναζητώντας δουλειά. Υλικά τους οι πέτρες, τα δάκρυα του βουνού. Και οι ίδιοι όμως ορεσίβιοι˙ ο τόπος τους φτωχός,...

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

Εγγραφείτε τώρα στο newsletter μας και μάθετε πρώτοι τα τελευταία νέα για το βιβλίο και για τις τέχνες.

 

Το email σας: