A+ A A-

NEEΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΠΟ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

του Νίκου Νικολαΐδη

Ξεκίνησε στις 29 Ιανουαρίου η ρετροσπεκτίβα της Ταινιοθήκης της Ελλάδας στον Κώστα Γαβρά που θα ολοκληρωθεί στις 6 Φεβρουαρίου. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης, στις 30 Ιανουαρίου, είναι ο κεντρικός ομιλητής στη συζήτηση με θέμα «Ταινιοθήκες το μέλλον του παρελθόντος μας;» και μία μέρα αργότερα θα δώσει ένα masterclass στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών με τίτλο «Η Τέχνη του Σκηνοθέτη». Το αφιέρωμα περιλαμβάνει δεκαεπτά ταινίες μεγάλου και μία μικρού μήκους από όλες τις περιόδους του έργου του. Δίπλα στη πολιτική τριλογία Ζ, ΟΜΟΛΟΓΙΑ, ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ ή φιλμ της αμερικανικής περιόδου ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΣ, ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΥΤΙ, MAD CITY, θα προβληθούν και πιο σπάνιες δημιουργίες του όπως οι κωμωδίες ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ και ΜΙΚΡΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ καθώς και το σκηνοθετικό του ντεμπούτο ΒΑΓΟΝΙ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ.

ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΟΥΤΣΙΑ (DESPUES DE LUCIA)ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΟΥΤΣΙΑ (DESPUES DE LUCIA)

MEΞΙΚΟ-ΓΑΛΛΙΑ/93'/FEELGOOD

Σκηνοθεσία: Μίτσελ Φράνκο-

Ηθοποιοί: Τέσα Ιά, Ερνάν Μεντόζα

Ο μύθος: Ο Ρομπέρτο και η έφηβη κόρη του Αλεχάντρα μετακομίζουν στην πρωτεύουσα μετά το θάνατο της συζύγου του σε τροχαίο. Κάνουν ένα νέο ξεκίνημα, εκείνος ως μάγειρας κι εκείνη σε ένα νέο σχολείο. Η απάνθρωπη συμπεριφορά των συμμαθητών του κοριτσιού, θα επιβαρύνει ανεπανόρθωτα το πένθος τους.

Η ανάγνωσή μας: Μία απουσία καθορίζει τον τίτλο της δεύτερης ταινίας του Μίτσελ Φράνκο και τις ζωές των ηρώων. Η Λουτσία, η νεκρή μητέρα, που δεν θα δούμε ποτέ και δεν θα ακούσουμε σχεδόν τίποτα γι’ αυτή, θα προξενήσει το βουβό πόνο στο σύζυγο και το παιδί της και θα υπαγορεύσει την απόφαση τους για μια νέα αρχή. Ο Μεξικανός σκηνοθέτης πετάει τις μάσκες με μία συγκλονιστική μελέτη της βίας, που περισσότερο την υπαινίσσεται και λιγότερο την εικονογραφεί, η οποία αντανακλά τα υψηλά επίπεδα εγκληματικότητας στην πατρίδα του. Η μινιμαλιστική αφήγηση και τα μακρινά στατικά πλάνα στην αρχή της ταινίας, δεν υποδηλώνουν την αναστάτωση που θα φέρει με το θέμα, παρά τη σεμνότητα της γραφής του. Το πένθος ως τροχοπέδη σε μία ειλικρινή ψυχική επαφή πατέρα και κόρης, συνδέεται απρόσμενα με το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού και οι αιτίες αυτοκτονίας των σημερινών εφήβων σχετίζονται με τον καταλυτικό ρόλο της τεχνολογίας στη διαπόμπευση της τιμής και της αξιοπρέπειας. Με σκληρό ρεαλισμό και πλανά απογυμνωμένα από οποιαδήποτε μουσική υπόκρουση, ο Φράνκο μας καθιστά συμπάσχοντες στο δράμα του νεαρού κοριτσιού που αποφασίζει να βιώσει στωικά και χωρίς εκμυστηρεύσεις το μαρτύριο της. Η Τέσα Ιά και ο Ερνάν Μεντόζα καθηλώνουν με την υποκριτική αμεσότητα τους. Το αμείλικτο ξέσπασμα αυτοδικίας του πατέρα στο φινάλε μοιάζει σχεδόν λυτρωτικό. Χωρίς ίχνος υπερβολής ή δημαγωγίας, ο ταλαντούχος δημιουργός φωτίζει έναν από τους καθημερινούς εφιάλτες των σύγχρονων κοινωνιών και οι απανταχού σινεφίλ υποκλινόμαστε στο νέο μεγάλο όνομα του παγκόσμιου κινηματογράφου

Αξιολόγηση: 9/10

ΟΔΗΓΟΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ (SILVER LININGS PLAYBOOK) ΟΔΗΓΟΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑΣ (SILVER LININGS PLAYBOOK)

ΗΠΑ/122'/ODEON

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Ο' Ράσελ

Ηθοποιοί: Μπράντλεϊ Κούπερ, Τζένιφερ Λόρενς, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζάκι Γουίβερ

Ο μύθος: Μετά από οκτώ μήνες σε ψυχιατρικό ίδρυμα, ο Πατ επιστρέφει στο πατρικό του με τους ηλικιωμένους γονείς του. Κύριο μέλημα του να επανασυνδεθεί με την πρώην σύζυγο του που έχει μετακομίσει. Σε ένα φιλικό σπίτι θα γνωρίσει την Τίφανι, μία νεαρή χήρα που θα προθυμοποιηθεί να τον βοηθήσει με αντάλλαγμα να τη συνοδέψει σε ένα διαγωνισμό χορού.

Η ανάγνωσή μας: Η εταιρεία των αδελφών Γουενστάιν, είχε αγοράσει τα δικαιώματα του πρώτου βιβλίου του Μάθιου Κουίκ πριν την έκδοση του και προόριζε το φιλμ για ένα σκηνοθέτη ειδικευμένο στις ντραμεντί και τις δυσλειτουργικές οικογένειες. Ο Ντέιβιντ Ο' Ράσελ πληρούσε τις προδιαγραφές και συνδύασε δεξιοτεχνικά το χιούμορ με την ψυχολογική διερεύνηση. Ο ήρωας του είναι ένας άνδρας με διπολική διαταραχή που εξισώνει την πνευματική του ισορροπία και το φυσιολογικό τρόπο ζωής, με την αποδοχή της πρώην γυναίκας του. Με κάμερα στο χέρι κι ένα φρενήρη ρυθμό, ο σκηνοθέτης μας εισάγει στη σύγχυση και τις εκρήξεις στη συμπεριφορά του, με αποδέκτες τον τζογαδόρο πατέρα και την προστατευτική μητέρα του. Σταδιακά μία κοπέλα με τη δική της τραυματική ιστορία θα μπει στη ζωή του και θα διεκδικήσει πεισματικά τη προσοχή του. Ο Ο' Ράσελ παρατηρεί με τρυφερότητα και οξυδέρκεια δύο loosers του αμερικανικού ονείρου που ψάχνουν να βρουν τον εαυτό τους και σκιαγραφεί με το γνώριμο ανεξάρτητο ύφος του, το δίπολο σύγκρουσης-έλξης στη σχέση τους. Βέβαια υπερβάλλει στις λεπτομέρειες, με τις αναφορές στο αμερικανικό ποδόσφαιρο, το φύλακα-άγγελο αστυφύλακα και την αφελή παρουσίαση της ψυχικής θεραπείας. Δικαιολογεί όμως τη φήμη του ως σκηνοθέτης ηθοποιών, έχοντας στείλει επτά ονόματα υποψήφια για Όσκαρ ερμηνείας στις δύο τελευταίες του δουλειές. Ο Μπράντλεϊ Κούπερ, εμπνεύστηκε από τη γενέτειρα του Πενσινλβάνια όπου έγιναν τα γυρίσματα, και για πρώτη φορά ερμηνεύει και δεν ποζάρει μπροστά στο φακό. Η Τζένιφερ Λόρενς, σαρώνει την οθόνη με τη βραχνή φωνή και τον τσαμπουκά της δίνοντας βάθος στο ρόλο της. Οι δύο τους συνθέτουν το πιο αξιαγάπητο ζευγάρι της χρονιάς, μέχρι να τους ξαναδούμε ως αντρόγυνο στη αναμενόμενη νέα ταινία της Σουζάνε Μπίερ SERENA. H καλύτερη στιγμή του Ντέιβιντ Ο΄ Ράσελ από την εποχή του ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΗΡΩΕΣ, σε μία ψυχαγωγική πρόταση που διακηρύσσει τον οπτιμισμό της, βάζοντας τον πρωταγωνιστή να πετάει από το παράθυρο το βιβλίο του Έρνεστ Χέμινγουέϊ Αποχαιρετισμός στα Όπλα, διαφωνώντας με την απαισιόδοξη οπτική του!

Αξιολόγηση: 7/10

ΝΟΝΟ

ΧΙΛΗ-ΓΑΛΛΙΑ-ΗΠΑ/118'/STRADA FILM

Σκηνοθεσία: Πάμπλο Λαραΐν

Ηθοποιοί: Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Αλφρέντο Κάστρο, Αντόνια Ζέγκερς

Ο μύθος: Ύστερα από δεκαπέντε χρόνια δικτατορίας, ο Αουγκούστο Πινοτσέτ προκηρύσσει δημοψήφισμα που θα καθορίσει την παραμονή του στην εξουσία. Οι αντικαθεστωτικοί, προσλαμβάνουν έναν νεαρό διαφημιστή, με θητεία στο εξωτερικό, στην εκστρατεία υπέρ του «όχι» με στόχο να επηρεάσουν τη λαϊκή βούληση.

Η ανάγνωσή μας: Προσαρμογή του θεατρικού έργου Εl Plebiscito του Αντόνιο Σκαρμέτα, το ΝΟ αναβιώνει μία αξέχαστη σελίδα στην πολιτική ιστορία της Χιλής. Το 1988, η αντιπολίτευση μέσα στην απαισιοδοξία της για την έκβαση του δημοψηφίσματος, θα συσπειρωθεί υπερασπιζόμενη το «no». Το αισιόδοξο και ελαφρώς απολιτικό περιεχόμενο των μηνυμάτων θα προκαλέσουν την αμφισβήτηση του ανερχόμενου διαφημιστή πριν δικαιωθεί στις κάλπες για την τακτική του. Για πρώτη φορά με ένα σενάριο που δεν υπογράφει ο Λαραΐν απομακρύνεται από το αιχμηρό και πεσιμιστικό ύφος των σπουδαίων ταινιών ΤΟΝΥ ΜΑΝΕRΟ και POST MORTEM. Υπό το βάρος της ιστορικής ακρίβειας, δεν εξετάζει το ρόλο της βιομηχανίας της διαφήμισης στο πεδίο της πολιτικής, τις ανθρώπινες συγκρούσεις ή την προεκλογική ένταση και προσεγγίζει άχαρα την προσωπική ζωή του ήρωα. Ο διευθυντής φωτογραφίας Σέρτζιο Άρμστρονγκ βέβαια αναβιώνει οπτικά την αισθητική εκείνης της περιόδου, επιλέγοντας μία βιντεοκάμερα ανάλογης ευκρίνειας με εκείνες της κρατικής τηλεόρασης τη συγκεκριμένη εποχή. Ο Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, εμπλουτίζει τις συνεργασίες του με λατινοαμερικάνους σκηνοθέτες, (Έκτορ Μπαμπένκο, Βάλτερ Σάλες, Φερνάντο Μεϊρέγιες), προσθέτει ένα διεθνές άρωμα στην παραγωγή, αλλά ο Μεξικανός σταρ μοιάζει ακατάλληλη επιλογή. Για χάρη του εκτοπίζεται ο Αλφρέντο Κάστρο, τακτικός πρωταγωνιστής του Χιλιανού σκηνοθέτη στο μοναδικό άξιο αναφοράς δεύτερο ρόλο, υποδυόμενος τον προϊστάμενο στο διαφημιστικό γραφείο και θιασώτης του ''Ναι''. Το ελπιδοφόρο και ενωτικό πνεύμα, θα άρει τους φόβους των ψηφοφόρων που θα αποδοκιμάσουν τον ηγεμόνα, όμως το πικρό συμπέρασμα θα παραμένει. Το πολιτικό μάρκετινγκ με τις στρατηγικές του, αντιλαμβάνεται την ελευθερία ως ένα καταναλωτικό προϊόν θέλοντας να υποκαταστήσει την αξία των αγώνων, των ιδανικών και των ιδεολογικών ζυμώσεων στο δρόμο για τη δημοκρατία.

Αξιολόγηση: 5/10

JACK REACHERJACK REACHER

ΗΠΑ/130'/UIP

Σκηνοθεσία: Κρίστοφερ Μακ Κουάρι

Ηθοποιοί: Τομ Κρουζ, Ρόσαμουντ Πάικ, Βέρνερ Χέρτζοκ, Ρόμπερτ Ντιβάλ, Ρίτσαρντ Τζένκινς

Ο μύθος: Ένας πολίτης με στρατιωτική θητεία ως ελεύθερος σκοπευτής, συλλαμβάνεται ως ο υπαίτιος για πέντε ανθρωποκτονίες. Δίχως να ομολογήσει, θα ζητήσει από έναν πρώην στρατιωτικό να διαλευκάνει τι κρύβεται πίσω από την πολλαπλή δολοφονία.

Η ανάγνωσή μας: Ο Τζακ Ρίτσερ εμφανίστηκε ως μυθιστορηματικός ήρωας από την πένα του Βρετανού Λι Τσάιλντ, ψευδώνυμο του συγγραφέα Τζιμ Γκραντ, το 1997 και από τότε έχουν κυκλοφορήσει δεκαεπτά συνολικά βιβλία που μεταφράστηκαν σε σαράντα γλώσσες. Ο βραβευμένος με Όσκαρ σεναρίου (ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΥΠΟΠΤΟΙ) Κρίστοφερ Μακ Κουάρι, δεκατρία χρόνια μετά το ντεμπούτο του (Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ), μεταφέρει το ένατο βιβλίο της σειράς Οne Shot (αναφορά στην άστοχη βολή του δολοφόνου που θα προδώσει την ταυτότητα του), όπως ήταν και ο αρχικός τίτλος της ταινίας. Το καλοστημένο αλλά ντεμοντέ θρίλερ είναι προσαρμοσμένο στο προφίλ του Τομ Κρουζ ως action hero. Ο Αμερικανός σταρ υποδύεται έναν μοναχικό χαρακτήρα με ασκητική ζωή, ευτυχώς για εκείνον και εμάς, χωρίς τραυματικό παρελθόν. Το γεγονός ότι δεν έχει τo γιγάντιο ανάστημα του λογοτεχνικού Ρίτσερ, ίσως να απογοητεύει του αναγνώστες της σειράς ή κάνει πιο αναληθοφανείς της σκηνές πάλης, όμως το βασικότερο πρόβλημα είναι ότι ο ρόλος του θυμίζει έντονα το φρανσάιζ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ, αν εξαιρέσουμε την απέχθεια του στην τεχνολογία. O γυναικείος χαρακτήρας είναι διακοσμητικός, αφού ο Κρουζ αποφεύγει σταθερά τις συναισθηματικές εμπλοκές στη φιλμογραφία του την τελευταία δεκαετία, ο παλαίμαχος Ρόμπερτ Ντιβάλ, απολαμβάνει τη δεύτερη συνεργασία τους μετά το ΜΕΡΕΣ ΚΕΡΑΥΝΟΥ του Τόνι Σκοτ και ο σπουδαίος Γερμανός σκηνοθέτης Βέρνερ Χέρτζοκ (ΑΓΚΙΡΕ Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΒΟΙΤΣΕΚ) μας ξεδιπλώνει εντυπωσιακά τη λιγότερο γνωστή πλευρά του: αυτή του ηθοποιού. Πάντως παρά την καλογυμνασμένη εικόνα του πρωταγωνιστή και την εισπρακτική επιτυχία (155 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως σε σαράντα ημέρες προβολής), μοιάζει απίθανο το φιλμ να εμπνεύσει κινηματογραφικές συνέχειες. Οπότε η μελλοντική συνάντηση σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή, που εγκαινιάστηκε στο ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΒΑΛΚΥΡΙΑ του Μπράιαν Σίνγκερ, φημολογείται ότι θα είναι το ΜΙSSION IMPOSSIBLE 5.

Αξιολόγηση:4/10

AΓΑΠΗΣΑ ΕΝΑ ΖΟΜΠΙ (WARM BODIES)AΓΑΠΗΣΑ ΕΝΑ ΖΟΜΠΙ (WARM BODIES)

ΗΠΑ/97'/ODEON

Σκηνοθεσία: Τζόναθαν Λιβάιν

Ηθοποιοί: Νίκολας Χουλτ, Τερέζα Πάλμερ, Τζον Μάλκοβιτς

Ο μύθος: Ένα ζόμπι με νεανικά χαρακτηριστικά, σώζει μία κοπέλα που ζει στον τελευταίο ανθρώπινο καταυλισμό και από το ειδύλλιο που βαθμιαία αναπτύσσεται μεταξύ τους συνειδητοποιεί ότι επανακτά ανθρώπινους τρόπους.

Η ανάγνωσή μας: Όσοι είχαν εκθειάσει τις δυνατότητες του σκηνοθέτη Τζόναθαν Λιβάιν στις ταινίες του ΧΥΜΑΔΙΟ και 50/50, καλό θα είναι να το ξανασκεφτούν. Τα χρόνια περνάνε, αλλά ο 37χρονος δημιουργός συνεχίζει να στοχεύει αποκλειστικά στο εφηβικό κοινό, αυτή τη φορά με αποκαρδιωτικό αποτέλεσμα. Η εναλλακτική εκδοχή του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, ξεκινάει με άφθονο voice over, αφού τα ζόμπι στερούνται της ανθρώπινης ομιλίας και ο ήρωας είναι μία σκεπτόμενη και μοναχική φιγούρα που ακούει δίσκους βινυλίου στο κατάλυμα του: ένα εγκαταλειμμένο αεροπλάνο. Όταν γοητευτεί από μία θνητή, το στυλιζάρισμα θα δώσει τη θέση του σε σεναριακές αυθαιρεσίες, φαιδρούς διαλόγους και ένα ανόητο εύρημα ότι ο έρωτας εξανθρωπίζει τους ζωντανούς νεκρούς. Ο Λιβάιν χάνεται σε ανακολουθίες πλοκής και ύφους, δείχνοντας ότι δεν έχει αφομοιώσει τίποτα ως βοηθός, στο παρελθόν, του Πολ Σρέιντερ και πελαγοδρομεί στο, φαινομενικά πιο εύκολο, ρομάντζο της φετινής σεζόν. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι ο συγγραφέας Άιζακ Μάριον, έφτασε στο πρώτο του μυθιστόρημα στο οποίο στηρίζεται η ταινία, έπειτα από τη διαδικτυακή επιτυχία που είχε μία επτασέλιδη ιστορία του, με τον κατατοπιστικό τίτλο Ι am a zombie filled with love που είναι ευνόητο ότι ήθελε να εκμεταλλευτεί την ιδέα της αγάπης κα της αρμονικής συνύπαρξης δύο διαφορετικών κόσμων. Δυστυχώς για εκείνον το πρόλαβε η συμπατριώτισσα του Στέφανι Μέγιερ με την παρεμφερή ευπώλητη τετραλογία Λυκόφως.

Aξιολόγηση:1/10

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr