A+ A A-

NEEΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΠΟ 25 & 27 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

του Νίκου Νικολαΐδη

Στη θέση των ευχών για τα Χριστούγεννα και το νέο έτος, ο διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Δημήτρης Εϊπίδης, απέστειλε μία απάντηση στο Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και τους δημοσιογράφους, αναφορικά με την άρνηση του να απονείμει βραβεία η Π.Ε.Κ.Κ. στην τελετή λήξης της φετινής διοργάνωσης. Η επίσημη τοποθέτηση του έρχεται με καθυστέρηση σαράντα ημερών, γεγονός που φανερώνει τα αντανακλαστικά που έχει, σε διοικητικό και καλλιτεχνικό επίπεδο, ο αρχαιότερος κινηματογραφικός οργανισμός της χώρας και δίνει συνέχεια στην κόντρα που έχει ξεσπάσει. Ο κύριος Εϊπίδης τεκμηριώνει το σκεπτικό της απόφασης του, υπενθυμίζοντας ότι μέχρι το 2004 τα βραβεία των Κριτικών ανακοινώνονταν την τελευταία μέρα του Φεστιβάλ στην Αποθήκη Γ'. Το μεγαλύτερο μέρος της δισέλιδης ανακοίνωσης του καταλαμβάνουν οι δηλώσεις της Ένωσης εκείνης της χρονιάς, καθώς κι εκείνες του 2011, όπου ο διευθυντής θεωρεί ότι υπήρξαν ευθείες βολές στο πρόσωπο του, όταν η Π.Ε.Κ.Κ. μίλησε για τον αφελληνισμό και το λανθασμένο σχεδιασμό της διοργάνωσης, που προκάλεσαν τη δυσφορία των ξένων καλεσμένων και έβλαπταν το κύρος του Φεστιβάλ. Με γνώμονα τις παραπάνω θέσεις, αποφάσισε να παραχωρήσει φέτος ένα ξεχωριστό χώρο για τα βραβεία των Ελλήνων Κριτικών, κάτι που θέλει να μονιμοποιήσει, επιστρέφοντας στις προ του 2004 πρακτικές. Η αιτιολόγηση της απόφασης, πέρα από μία απερίφραστη κίνηση ρεβανσισμού και ένα ακόμη παράδειγμα οπισθοδρόμησης, αναδεικνύεται έωλη και τραγελαφική στην ουσία της επιχειρηματολογίας της. Αν δηλαδή μία ένωση εκφράσει σε άλλο χώρο και διαφορετική στιγμή τα αρνητικά της συμπεράσματα, θα είναι δύσκολο να τα πληροφορηθούν οι προσκεκλημένοι του εξωτερικού ειδικά αν είναι δημοσιογράφοι; Ας ευχηθούμε για το 2013, η κρατική μέριμνα στο χώρο του πολιτισμού να ξεκινήσει με την επιβολή ενός σοβαρού και επισταμένου ελέγχου των χρηματοδοτούμενων φορέων που εποπτεύει.

NEEΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΠΟ 25 & 27 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥΗ ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ (ΒΕLLA ADDORMENTATA)

ΙΤΑΛΙΑ-ΓΑΛΛΙΑ/115'/ VIDEORAMA FILMS

Σκηνοθεσία: Μάρκο Μπελόκιο

Ηθοποιοί: Τόνι Σερβίλο, Ιζαμπέλ Ιπέρ, Άλμπα Ρορβάχερ, Μικέλε Ριοντίνο

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 27 Δεκεμβρίου

Ο μύθος: Ένας γερουσιαστής σε κρίσης συνείδησης, για την ψήφο του στο νομοσχέδιο που αφορά την ευθανασία στο οποίο εναντιώνεται η κόρη του. Mία ηθοποιός που απομονώνεται για να αφιερωθεί στην κόρη της που είναι σε κωματώδη κατάσταση. Ένας γιατρός που περιμένει να «ξυπνήσει» μια ναρκομανής με τάσεις αυτοκτονίας που έχει μείνει φυτό.

Η ανάγνωσή μας: Μία υπόθεση που θορύβησε το 2009 την ιταλική κοινή γνώμη και δίχασε τα πολιτικά κόμματα, δίνει το δραματουργικό έναυσμα για την εικοστή τέταρτη ταινία, σε μισό αιώνα καριέρας, του ακούραστου Μάρκο Μπελόκιο. Πρόκειται για την αληθινή περίπτωση της Ελουάνα Ενγκλάρο που έπειτα από αυτοκινητιστικό ατύχημα, έμεινε σε χρόνιο κώμα για δεκαεπτά χρόνια και ο πατέρας της απαιτούσε έναν αξιοπρεπή θάνατο. Γύρω από αυτή την υπόθεση, ο Μπελόκιο στήνει τρεις φανταστικές ιστορίες που εκτυλίσσονται τις τελευταίες έξι μέρες πριν το θάνατο της κοπέλας. Πρόθεση του δεν είναι να εξετάσει τις ψυχολογικές προεκτάσεις ενός επιλεγμένου τέλους για τους παθόντες, όπως για παράδειγμα είχε κάνει ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ στο Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ, όσο κυρίως να ανιχνεύσει τις ηθικές και νομικές παραμέτρους της ευθανασίας και τον κοινωνικό αντίκτυπο που τη συνοδεύει. Ο Ιταλός δημιουργός στοχάζεται γύρω από την αντιπαράθεση του καθολικισμού ή της θρησκοληψίας με τον ακτιβισμό, που υπερασπίζεται το ελεύθερο δικαίωμα στη ζωή και το θάνατο. Με σύνεση δεν προδίδει τη δική του άποψη, απλά την προβάλλει πιο εγκεφαλικά και επιτηδευμένα από όσο απαιτούσε το θέμα του. Οι παράλληλες πλοκές δεν απογειώνονται ούτε αποκτούν μία κοινή συνισταμένη, έστω και σε συμβολικό επίπεδο, και αυτό που μένει είναι η πίστη του 73χρονου σκηνοθέτη στην κληρονομιά του πολιτικού σινεμά. Ο Τόνι Σερβίλο υποδύεται, με τη γνώριμη νωθρότητα του, το γερουσιαστή σε μία πολυπρόσωπη πλοκή και η Ιζαμπέλ Ιπέρ, σε άπταιστα ιταλικά, δικαιολογεί τα γαλλικά κεφάλαια της χρηματοδότησης, προσκολλημένη σε ένα υποκριτικό στυλ παράταιρο με το ύφος της ταινίας. Τελικά το πιο αξιοπερίεργο της διανομής είναι η παρουσία σε χαρακτηριστικούς ρόλους τριών παιδιών διάσημων Ιταλών, του Πιερ Τζόρτζιο Μπελόκιο, γιου του σκηνοθέτη, και των Τζιανμάρκο Τονιάτσι και Μπρένο Πλάσιντο, γιων των ηθοποιών-σκηνοθετών Ούγκο Τονιάτσι και Μικέλε Πλάσιντο αντίστοιχα.

Αξιολόγηση: 5/10

Ο ΚΥΝΗΓΟΣ (ΤΗΕ ΗUNTER)Ο ΚΥΝΗΓΟΣ (ΤΗΕ ΗUNTER)

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ/102'/STRADA FILMS

Σκηνοθεσία: Ντάνιελ Νετχέιμ

Ηθοποιοί: Γουίλιαμ Νταφόε, Σαμ Νιλ, Φράνσις Ο' Κόνορ

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 27 Δεκεμβρίου

Ο μύθος: Ένας κυνηγός αναλαμβάνει για λογαριασμό μιας εταιρείας βιοτεχνολογίας να εντοπίσει τον τελευταίο τίγρη της Τασμανίας και να συλλέξει γενετικό υλικό, προκειμένου να δημιουργηθούν κλώνοι και να διασωθεί το είδος του. Στη διάρκεια της φιλοξενίας του στην περιοχή, θα δεθεί με δύο ανήλικα παιδιά και την άρρωστη μητέρα τους.

Η ανάγνωσή μας: Δεύτερη ταινία για τον Ντάνιελ Νετχέιμ, που διαθέτει μία πλούσια τηλεοπτική καριέρα και στηρίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Τζούλια Λι η οποία έκανε πέρυσι το δικό της σκηνοθετικό ντεμπούτο συμπτωματικά, με το φιλμ SLEEPING BEAUTY και πρωταγωνίστρια την αιθέρια Έμιλι Μπράουνιγκ. Είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τον ενθουσιασμό των Αυστραλών για την ταινία, αφού δεν θίγει ικανοποιητικά το περιβαλλοντικό και ανθρώπινο σκέλος της ιστορίας. Ο Νετχέιμ περιορίζεται σε μία πεζή εικονογράφηση του βιβλίου και αφήνει αιωρούμενα τα ερωτήματα για την εχθρότητα της κοινότητας και την πίεση της εργοδότριας εταιρείας προς το βασικό ήρωα. Το φιλμ κυλάει σε ένα αργό τέμπο και σπάνια θυμάται κάποιες δραματικές ή περιπετειώδεις λεπτομέρειες. Ο μισθοφόρος κάθε πρωί εκπληρώνει την αποστολή του, σαν ένας μοναχικός επαγγελματίας δολοφόνος με σκοπό ένα οικολογικό σαφάρι που όταν επιστρέφει τα βράδια στο κατάλυμα του μεταμορφώνεται από τις συνθήκες σε έναν ευαίσθητο οικογενειάρχη. Περιβόητος γυρολόγος του παγκόσμιου κινηματογράφου ο Γουίλιαμ Νταφόε, προσφέρει στην ταινία το γκλάμουρ που αναζητούσε, με την παράλληλη σεναριακή ασφάλεια για εκείνον, ότι αναλαμβάνει ένα ρόλο απαλλαγμένο από μία κλισαρισμένη ερωτική ιστορία. Δεκατέσσερις υποψηφιότητες και δύο βραβεία από την Αυστραλιανή Ακαδημία Κινηματογράφου, το ένα δικαιολογημένα στην υπέροχη μουσική των Άντριου Λάνκαστερ, Μάικλ Λίρα και Ματέο Ζιγκάλες, για μία άνιση αλληγορία του δυτικού πολιτισμού, που κινείται στις φεστιβαλικές πίστες και τις ευρωπαϊκές αγορές, έστω και με σβησμένες τις μηχανές.

Αξιολόγηση: 4/10

ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ (GAMBIT)   ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΙ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ (GAMBIT)  

HΠΑ/89'/ODEON

Σκηνοθεσία: Μάικλ Χόφμαν

Ηθοποιοί: Κόλιν Φερθ, Κάμερον Ντίαζ, Άλαν Ρίκμαν, Στάνλει Τούτσι

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 25 Δεκεμβρίου

Ο μύθος: Ένας έφορος μουσείου στήνει, μαζί με έναν ηλικιωμένο ζωγράφο, που ειδικεύεται στην αντιγραφή διάσημων έργων τέχνης και την Αμερικανίδα συνεργό τους, μία απάτη, προκειμένου να πουλήσει σε ένα συλλέκτη, ένα ψεύτικο πίνακα του Μονέ ως αυθεντικό. Το σχέδιο του όμως θα έχει απρόβλεπτη εξέλιξη.

Η ανάγνωσή μας: Ριμέικ της ομώνυμης ταινίας του 1966, υποψήφιας για τρία βραβεία Όσκαρ που σκηνοθέτησε ο Ρόναλντ Νιμ και πρωταγωνιστούσαν οι Μάικλ Κέιν, Σίρλεϊ Μακλέιν και Χέρμπερτ Λομ. Η ιδέα για μία μοντέρνα εκδοχή, υπήρχε στα συρτάρια των εταιρειών παραγωγής εδώ και δεκαπέντε χρόνια και ήταν μεγάλη η λίστα των σκηνοθετών (Ρόμπερτ Άλτμαν, Μάικλ Νίκολς, Νταγκ Λάιμαν, Ρίτσαρντ Λα Γκραβενέζ, Αλεξάντερ Πέιν) και των ηθοποιών (Χιου Γκραντ, Σάντρα Μπούλοκ, Τζέραλντ Μπάτλερ, Τζένιφερ Άνιστον, Ριζ Γουίδερσπουν) που τα ονόματα τους είχαν ακουστεί ότι θα συμμετέχουν. Το γεγονός ότι οι αδελφοί Κοέν υπογράφουν από κοινού μόλις το δεύτερο σενάριο, σε σχεδόν τριάντα χρόνια καριέρας, που δεν το σκηνοθετούν (έπειτα από το CRIMEWAVE του Σαμ Ράιμι το 1985), προκαλεί από μόνο του επιφυλάξεις για το τελικό αποτέλεσμα. Ο μετριότατος Μάικλ Χόφμαν συντονίζει αδέξια αυτή την ελεύθερη διασκευή, που κρατάει μόνο το βασικό κορμό από το πρωτότυπο φιλμ, επί αγγλικού εδάφους. Από τους τίτλους έναρξης και τα παθήματα του Φερθ, ο Χόφμαν προσπαθεί να μπολιάσει το πνεύμα του Ροζ Πάνθηρα και των περιπετειών του επιθεωρητή Κλουζό, με στοιχεία της screwball κωμωδίας. Δυστυχώς η αμερικανική σκηνοθετική ματιά και το βρετανικό φλέγμα δεν καταφέρνουν να εναρμονιστούν, η χημεία ανάμεσα στην Ντίαζ και τον Φερθ είναι ανύπαρκτη και οι κωμικές και σατυρικές νύξεις για Άγγλους, Ιάπωνες, συλλέκτες και κριτικούς τέχνης, παραμένουν ισχνές και αδιάφορες. Μόνη συγκινητική προσθήκη η διακριτική επανεμφάνιση του 75χρονου Τομ Κόρτνεϊ (ΜΠΙΛΙ Ο ΨΕΥΤΗΣ, ΔΟΚΤΩΡ ΖΙΒΑΓΚΟ) σε ένα φιλμ που ακούσια δεν κολακεύει την αίγλη του λονδρέζικου Savoy και ψάχνει ακόμη ημερομηνία κυκλοφορίας στις ΗΠΑ το 2013. Μία κατ' ευφημισμό κομεντί που αποχωρώντας από την αίθουσα έχεις ήδη ξεχάσει.

Αξιολόγηση : 3/10

ΡΑΛΦ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΙΣΤΑ (WRECK-IT RALF)ΡΑΛΦ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΙΣΤΑ (WRECK-IT RALF)

ΗΠΑ/108'/FEELGOOD

Σκηνοθεσία:Ριτς Μουρ

Ακούγονται: Όθωνας Μεταξάς, Νέστορας Κοψιδάς, Ηλίας Ζερβός

Κινουμένων σχεδίων μόνο με ελληνική μεταγλώττιση

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 25 Δεκεμβρίου

Ο μύθος: Ο Ραλφ, γνωστότερος ως Καταστροφέας, έχει κουραστεί στο ρόλο του κακού ενός video-game, για τριάντα χρόνια, που πάντα τον επισκιάζει ο Μαστρο-Φέλιξ, ο καλός του παιχνιδιού. Αποφασισμένος να υποδυθεί έναν θετικό ήρωα, θα περιηγηθεί σε ηλεκτρονικά παιχνίδια διάφορων εποχών, που απειλούνται από έναν θανάσιμο ιό και θα διδαχτεί από μία εννιάχρονη δρομέα, τα μυστικά για το ρόλο που επιθυμεί και τη χαρά της συνεργασίας.

Η ανάγνωσή μας:-

Αξιολόγηση:-

Η ΦΟΝΙΣΣΑΗ ΦΟΝΙΣΣΑ

Σκηνοθεσία: Στέλλα Αρκέντη

Ηθοποιοί: Ιωάννα Γκαβάκου, Τάκης Βογόπουλος, Θανάσης Παπαθανασίου

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 25 Δεκεμβρίου

Ο μύθος:-

Η ανάγνωσή μας: Δεν προβλήθηκε για κριτικούς / δημοσιογράφους

Αξιολόγηση:-

 

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr