A+ A A-

ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΠΟ 30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ του Νίκου Νικολαΐδη


Το 55ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που φέτος διεξάγεται από 31 Οκτωβρίου έως 9 Νοεμβρίου, ξεκινά με ανοιχτές πληγές, σωρεία προβλημάτων και πιο αποψιλωμένο από ποτέ. Είναι ενδεικτικό ότι την εποχή που άλλα, θεωρητικά υποδεέστερα σε φήμη και ιστορία, φεστιβάλ ανά τον κόσμο εντυπωσιάζουν με τους σπουδαίους καλεσμένους, τις περιζήτητες ταινίες που εξασφαλίζουν και τα δελεαστικά παράλληλα προγράμματα που διαθέτουν, η ελληνική διοργάνωση παλεύει απλώς να επιβιώσει. Η έναρξη θα γίνει με το φιλμ του Ούγγρου Κορνέλ Μούντρουτσο ΛΕΥΚΟΣ ΘΕΟΣ, που είναι μεταξύ των πέντε πιο αναγνωρίσιμων (;) καλεσμένων και για τον οποίον υπάρχει ένα αφιέρωμα με τέσσερις παλαιότερες δουλειές του. Άλλοι καλεσμένοι με σχετικά αφιερώματα για το έργο τους είναι ο Αμερικανός σκηνοθέτης Ραμίν Μπαχράνι και ο Σέρβος συνάδελφός του Ζέλιμιρ Ζίλνικ, που θα παραδώσουν επίσης master classes, και η ηθοποιός Χάνα Σιγκούλα. Ρουτίνα μπορεί να θεωρηθεί ο ερχομός του Φατίχ Ακίν με αφορμή το νέο του φιλμ ΤΗΕ CUT. Το ελληνικό σινεμά είναι ακόμη μία χρονιά απόν, παρά την υιοθέτηση της άκρως θετικής πρότασης του προέδρου του Δ.Σ. Γιάννη Σμαραγδή να τιμηθούν τα 100 χρόνια ελληνικού κινηματογράφου με 20 ταινίες, που επιλέχθηκαν ύστερα από ηλεκτρονική ψηφοφορία του κοινού για τις πιο αγαπημένες του από μία λίστα με 200 τίτλους. Στην πραγματικότητα, στο κυρίως πρόγραμμα συμμετέχουν μόλις επτά φιλμ, μεταξύ των οποίων τα δύο (ΝΟΡΒΗΓΙΑ του Γιάννη Βεσλεμέ και FORGET ME NOT του Γιάννη Φάγκρα) μας εκπροσωπούν και στο Διεθνές Διαγωνιστικό. Από το τμήμα Ματιές στα Βαλκάνια ξεχωρίζουν Η ΧΕΙΜΕΡΙΑ ΝΑΡΚΗ του Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν και ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ του Κορνέλιου Πορουμπόιου, ενώ λιγότερο απελπιστικά είναι τα πράγματα στο τμήμα Ανοιχτοί Ορίζοντες, κυρίως λόγω του μεγάλου αριθμού ταινιών (59) με τις νέες δημιουργίες των Μπιλ Όγκουστ, Μπεντ Χάμερ, Κριστόφ Ονορέ, Μία Χάνσεν Λαβ, Γκιγιόμ Νικλού, Ντιέγκο Λέρμαν και Άιρα Σακς. Στην τελετή λήξης θα προβληθεί το βραβευμένο με το Χρυσό Λιοντάρι στη Βενετία φιλμ ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΕΚΑΤΣΕ ΣΕ ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ ΑΝΑΛΟΓΙΖΟΜΕΝΟ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ, μέρος του αφιερώματος στον Σουηδό Ρόι Άντερσον.

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ (TRASH)

ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ (TRASH)
ΒΡΑΖΙΛΙΑ-ΑΓΓΛΙΑ/113'/UIP
Σκηνοθεσία: Στίβεν Ντάλντρι
Ηθοποιοί: Μάρτιν Σιν, Ρούνεϊ Μάρα, Βάγκνερ Μούρα

Ο μύθος: Τρεις ανήλικοι ρακοσυλλέκτες μπλέκουν επικίνδυνα, όταν ο ένας από αυτούς βρίσκει στη χωματερή όπου εργάζονται ένα πορτοφόλι που αναζητά η τοπική αστυνομία, προκειμένου να προστατέψει την φήμη και την περιουσία ενός διεφθαρμένου πολιτικού.

Η ανάγνωσή μας: Καταξιωμένα βρετανικά ονόματα κάνουν μία στροφή στην καριέρα τους και μετακομίζουν στο Ρίο για να ζωντανέψουν το ομώνυμο μυθιστόρημα του Άντι Μάλιγκαν, που εργάστηκε εκεί ως καθηγητής αγγλικών και υποκριτικής. Ο Στίβεν Ντάλντρι (ΟΙ ΩΡΕΣ) υπογράφει μία περιπέτεια καταδίωξης, που θέλει να λειτουργήσει ταυτόχρονα σαν ένα κοινωνικό σχόλιο για την απόλυτη φτώχεια που μαστίζει το ένα πέμπτο του βραζιλιάνικου πληθυσμού και να στηλιτεύσει την αστυνομική βία και την πολιτική σήψη. Η αφήγηση διαθέτει ενέργεια και εκκεντρικότητα ανάλογη με του Ντάνι Μπόιλ στο αντίστοιχα εξωτικό SLUMDOG MILLIONAIRE, όμως ο Άγγλος σκηνοθέτης θυσιάζει το σασπένς παρεμβάλλοντας τους μικρούς ήρωες να μιλούν απευθείας στον φακό στο στιλ ενός ψευτοντοκιμαντέρ. Ο σεναριογράφος Ρίτσαρντ Κέρτις (ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ...) ήταν προφανώς ακατάλληλος για να αποδώσει την εξαθλίωση και τους θανάσιμους κινδύνους στις βραζιλιάνικες φαβέλες προτιμώντας τις υπερβάσεις ενός παραμυθιού και ένα αψυχολόγητα αισιόδοξο φινάλε. Ο Ντάλντρι πάντως, όπως στο ντεμπούτο του, ΜΠΙΛΙ ΕΛΙΟΤ: ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ ΧΟΡΕΥΤΗΣ, πιστοποιεί την έφεσή του να συνεργάζεται εποικοδομητικά με παιδιά-ηθοποιούς έχοντας στην προκειμένη περίπτωση και το μειονέκτημα της διαφορετικής γλώσσας. Πάντως, μία τέταρτη υποψηφιότητά του στα Όσκαρ φαντάζει απίθανη, κυρίως γιατί τα δικά του χαμίνια θυμίζουν υπερβολικά αγγελούδια συγκριτικά με τους ανήλικους εγκληματίες στην ανατριχιαστικά αυθεντική ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ των Φερνάντο Μεϊρέγιες και Κάτια Λουντ.
Αξιολόγηση: 6/10

 

SΤ. VINCENT, O AΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΑΓΙΟΣ (SΤ. VINCENT)

SΤ. VINCENT, O AΓΑΠΗΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΑΓΙΟΣ (SΤ. VINCENT)
ΗΠΑ/102'/ODEON
Σκηνοθεσία: Θίοντορ Μέλφι
Ηθοποιοί: Μπιλ Μάρεϊ, Ναόμι Γουότς, Κρις Ο' Ντάουντ

Ο μύθος: Ένας απένταρος βετεράνος του Βιετνάμ, ο οποίος αρέσκεται στον τζόγο και στο αλκοόλ, γίνεται μέντορας και φίλος του γιου μίας διαζευγμένης γειτόνισσάς του, που ανέλαβε να προσέχει επί πληρωμή.

Η ανάγνωσή μας: Η μύηση ενός παιδιού στην τέχνη της ζωής από έναν φαινομενικά ψυχρό απόμαχό της είναι στο επίκεντρο αυτής της μοντέρνας παραβολής. Ο πρωτοεμφανιζόμενος Θίοντορ Μέλφι είχε ως έναυσμα την εμπειρία της υιοθεσίας της ορφανής ανιψιάς του, η οποία τον «ανακήρυξε» προσωπικό της άγιο σε σχολική έκθεση. Ο Αμερικανός σκηνοθέτης, καταφεύγοντας στις εντελώς απαραίτητες παραχωρήσεις, εντάσσει το αγόρι της διπλανής πόρτας στην καθημερινότητα ενός αυτοκαταστροφικού και δύστροπου ηλικιωμένου, για να μιλήσει για μία ανορθόδοξη μαθητεία. Δεν εστιάζει στην αλληλεπίδραση των δύο βασικών χαρακτήρων, όσο στην αναγνώριση και την ευγνωμοσύνη ενός παιδιού για τον άτυπο κηδεμόνα του. Εντύπωση προκαλεί η έξυπνη και επαναλαμβανόμενη αναφορά του σκηνοθέτη στο ζήτημα της θρησκείας, γι' αυτό οι σκηνές στην τάξη με τον καθολικό ιερέα είναι από τις πιο εύστοχες του φιλμ. Σε έναν ρόλο που θα απογείωνε ο Τζακ Νίκολσον (οι φήμες τον ήθελαν ως αρχική επιλογή, όπως και στο πρόσφατο Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ, αντί του Ρόμπερτ Ντιβάλ, αν δεν ταλαιπωρούνταν από προβλήματα μνήμης), ο Μπιλ Μάρεϊ υποδύεται άνετα μία γνώριμη περσόνα και ευτυχώς δεν είναι το μοναδικό ατού. Μία καλοκουρδισμένη κομεντί που, δίχως να αγγίζει τα ιερά και τα όσια, παρακολουθείται ευχάριστα μέχρι το τελικό ασυνήθιστο πλάνο, όπου ο πρωταγωνιστής ποτίζει καθιστός τον κήπο του σιγοτραγουδώντας το «Shelter from the Stone» του Μπομπ Ντίλαν.
Αξιολόγηση: 6/10

 

Η ΚΑΚΗ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ (ΑLEXANDER AND THE TERRIBLE, HORRIBLE, NO GOOD, VERY BAD DAY)

Η ΚΑΚΗ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ (ΑLEXANDER AND THE TERRIBLE, HORRIBLE, NO GOOD, VERY BAD DAY)
ΗΠΑ/81'/FEELGOD
Σκηνοθεσία: Μιγκέλ Αρτέτα
Ηθοποιοί: Στιβ Καρέλ, Τζένιφερ Γκάρνερ

Ο μύθος: Η καθημερινότητα του μικρού Αλεξάντερ είναι γεμάτη αναποδιές, για τις οποίες οι γονείς και τα αδέλφια του αδιαφορούν ως τη μέρα των γενεθλίων του, όταν πραγματοποιείται η ευχή του να βιώσουν και οι άλλοι τι σημαίνει κακοτυχία.

Η ανάγνωσή μας: Αφού διασκευάστηκε ως τηλεοπτική σειρά animation και θεατρικό μιούζικαλ, το παιδικό βιβλίο της Τζούντι Βάιορστ, που γράφτηκε το 1972 και συνοδεύτηκε από δύο συνέχειες με εξίσου μακροσκελείς τίτλους, φτάνει στη μεγάλη οθόνη με την Ντίσνεϊ ως συμπαραγωγό. Παρά την παρουσία του Στιβ Καρέλ, η ίντριγκα ευτυχώς εξιστορείται μέσα από τη ματιά του αγοριού. Συμπτωματικά ονομάζεται Cooper, όπως είναι και το αληθινό επώνυμο του πιτσιρικά, που στην ταινία Ο ΨΕΥΤΑΡΑΣ του Τομ Σάντιακ είχε ευοδωθεί η δική του ευχή και ο δικηγόρος μπαμπάς του (Τζιμ Κάρεϊ) είχε σταματήσει να ψεύδεται για μία ημέρα. Ο Μιγκέλ Αρτέτα ένα από τα φρόνιμα τέκνα του Χόλιγουντ, ξέρει τα συστατικά που απαιτούνται για μία οικογενειακή κωμωδία και ειδικά εδώ υιοθετεί το ύφος των παραγωγών του Τζον Χιουζ. Ο Πορτορικανός σκηνοθέτης μπορεί να μην πρωτοτυπεί με τα ευτράπελα επεισόδια που στερούνται τη σπιρτάδα του σλάπστικ, αλλά έστω και αποσπασματικά ξορκίζει τις προλήψεις υπογραμμίζοντας τη σημασία της οικογενειακής αλληλεγγύης στις δύσκολες στιγμές. Αν και υπερβολικά ποτισμένο από την αμερικανική νοοτροπία, δεν μπορούμε να διαφωνήσουμε με το εύθραυστο επιμύθιο ότι οι κακές μέρες στη ζωή χρησιμεύουν για να εκτιμήσουμε τις καλές. Ό,τι άλλωστε, τηρουμένων των αναλογιών, ισχύει και για τις κινηματογραφικές δημιουργίες.
Αξιολόγηση: 5/10

 

ΟΥΤΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ (GOD'S POCKET)

ΟΥΤΕ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ (GOD'S POCKET)
HΠΑ/88'/HOLLYWOOD ENTERTAINMENT
Σκηνοθεσία: Τζον Σλέιτερι
Ηθοποιοί: Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Τζον Τουρτούρο, Ρίτσαρντ Τζέκινς, Κριστίνα Χέντρικς

Ο μύθος: Όταν ένας νεαρός σκοτώνεται στην περιοχή God's Pocket της Φιλαδέλφεια, ο πατριός του προσπαθεί να εξοικονομήσει χρήματα για μία αξιοπρεπή κηδεία έχοντας να αντιμετωπίσει χρέη και την άπιστη σύζυγό του, που ερωτοτροπεί με έναν τοπικό ρεπόρτερ.

Η ανάγνωσή μας: Το τρίτο μυθιστόρημα του Πιτ Ντέξτερ που μεταφέρεται στον κινηματογράφο μετά τα PARIS TROUT (βραβευμένο με Νational Book Award) και THE PAPERBOY, τα οποία σκηνοθέτησαν οι Στίβεν Γκίλενχαλ και Λι Ντάνιελς αντίστοιχα. Ο τηλεοπτικός κυρίως ηθοποιός Τζον Σλέιτερι (ΜΑD ΜΕΝ, NOIKOΚΥΡΕΣ ΣΕ ΑΠΟΓΝΩΣΗ), περνώντας για παρθενική φορά πίσω από τις κάμερες, δείχνει σαστισμένος ως προς το πώς να καθοδηγήσει το διάσημο καστ και διστάζει ανάμεσα στο δράμα χαρακτήρων και τη μαύρη κωμωδία. Ουσιαστικά υποβαθμίζει ένα από τα βασικά πρόσωπα της πλοκής που εκπροσωπεί ο αλκοολικός αρθρογράφος, ο οποίος εμπνέεται από καθημερινές ιστορίες (δημοφιλή κατηγορία στον αμερικανικό Τύπο), στον οποίο ο Ντέξτερ πρόσθεσε αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία ως πρώην δημοσιογράφος. Τόσο η προβληματική συζυγική σχέση του ήρωα που ενσαρκώνει ο Χόφμαν όσο και το γεγονός ότι πρέπει να φροντίσει την ταφή ενός συγγενή παραπέμπουν στο φιλμ ΠΡΙΝ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΟΤΙ ΠΕΘΑΝΕΣ, μόνο που ο Σλέιτερι δεν είναι Λιούμετ και δεν μας ευαισθητοποιεί με τα αδιέξοδα και τα πάθη των ηρώων. Το περιφερόμενο πτώμα και η μητέρα που αποδέχεται το φλερτ από πρόσωπα που διερευνούν τον θάνατο του γιου της είναι αντισυμβατικές ιδέες, αλλά η κοινωνική σκιαγράφηση μίας εργατικής συνοικίας παραμένει εντελώς υποτονική. Ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν σε μία από τις αποχαιρετιστήριες εμφανίσεις του προσπαθεί να σώσει το εγχείρημα, αλλά όσο κυλά ο χρόνος συνειδητοποιείς, όπως κι εκείνος, ότι δεν βρέθηκε απλώς σε ακατάλληλη γειτονιά αλλά και σε λάθος ταινία.
Αξιολόγηση: 4/10

 

IDA

IDA
ΠΟΛΩΝΙΑ-ΔΑΝΙΑ-ΓΑΛΛΙΑ-ΑΓΓΛΙΑ/82'/STRADA FILMS
Σκηνοθεσία: Πάβελ Παβλικόφσκι
Ηθοποιοί: Αγκάτα Τρεμπουτζόφσκα, Αγκάτα Κουλέτζκα

Ο μύθος: Στη δεκαετία του '60, στην Πολωνία, μία δόκιμη μοναχή πριν από τους όρκους πίστης παίρνει εντολή από την ηγουμένη να επισκεφτεί μία θεία της, τη στενότερη συγγενή της, η οποία θα της αποκαλύψει το οικογενειακό μυστικό και την αλήθεια για την καταγωγή τους.
Η ανάγνωσή μας:-
Αξιολόγηση:-

 

Διαβάστε επίσης
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
«Πιέρο Μεσίνα: “Η Μεγάλη Αναμονή”» της Βιβής Ζωγράφου

Ακολουθώντας τον αισθητισμό του Πάολο Σορεντίνο, ο νέος Ιταλός σκηνοθέτης Πιέρο Μεσίνα καταθέτει την πρώτη του ταινία. Σε αυτήν παρακολουθούμε τη Ζαν, μια νεαρή κοπέλα που επισκέπτεται τη βίλλα της...

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
11-16 Οκτωβρίου: 10ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας-docfest

Από την Τρίτη 11 Οκτωβρίου και για έξι μέρες η καρδιά των Ελλήνων δημιουργών χτυπά δυνατά στο 10ο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-docfest. Το Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ-docfest γίνεται 10 χρονών....

ΦΙΛΙΚΑ SITE

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Email:
Θέμα:
Μήνυμα:

ΠΤΟΛΕΜΑΙΩΝ 4 (ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ)
11635 ΑΘΗΝΑ, ΤΗΛ.-FAX: 210-7212307
info@diastixo.gr

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

*  Το email σας:

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ

facebook icontwitter icongoogle plus iconpinterest iconyoutube iconrss icon

Με την υποστήριξη του diastixo.gr - Designed by: artspr