ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

 

Η ανάγνωσή μας: Η εντυπωσιακή επανάκαμψη του Τζουζέπε Τορνατόρε, μετά από την άγονη για εκείνον προηγούμενη δεκαετία, με ένα δικό του πρωτότυπο σενάριο που συνδυάζει τις αναφορές στον κόσμο της τέχνης με το ανθρώπινο δράμα. Ο Βέρτζιλ Όλντμαν είναι ένας υπερόπτης εκτιμητής που ζει σε ένα αποστειρωμένο περιβάλλον, δεν αποχωρίζεται ποτέ τα γάντια του και η μοναδική σχέση με το γυναικείο φύλο είναι τα πορτραίτα που προσθέτει στην προσωπική του συλλογή. Όταν θα χρειαστεί τη γνώμη του επί τριάντα χρόνια παντρεμένου βοηθού του για το πως είναι να συμβιώνεις με μία γυναίκα εκείνος θα του απαντήσει ότι «μοιάζει σαν μία δημοπρασία που διαρκώς αναρωτιέσαι αν έχεις δώσει την καλύτερη προσφορά». Μία νέα γυναίκα απομονωμένη στο πατρικό της θα κινήσει το ερωτικό ενδιαφέρον του και το εργαστήριο ενός τεχνίτη με τον οποίο συνεργάζεται θα είναι ο χώρος συμβουλών και εξομολογήσεων. Ο Τορνατόρε εξετάζει τις ανθρώπινες εμμονές, τον πόθο για ομορφιά και τελειότητα, την εξαπάτηση στο χρηματιστήριο της τέχνης και στις διαπροσωπικές σχέσεις. Φανερώνει, ηθελημένα, τα ψήγματα μίας μηχανορραφίας που εξυφαίνεται κάνοντας βαθμιαία αναμενόμενη την τελική ανατροπή προκειμένου να αναδείξει μία ανθρώπινη τραγωδία. Ο ήρωας του είναι ένας άνδρας που μπορεί να αντιληφθεί την αυθεντικότητα ή όχι των έργων τέχνης, συχνά για προσωπικό όφελος, αλλά δεν μπορεί να διακρίνει το ειλικρινές από το πλαστό στην ανθρώπινη συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στη συντριβή. Τα γυρίσματα στη βόρεια Ιταλία, τη Βιέννη και την Πράγα δίνουν έναν αέρα κομψότητας και μεγαλοπρέπειας, η σκηνογραφία των Μαουρίτσιο Σαμπατίνι και Ραφαέλα Τζοβανέτι είναι σεμιναριακού επιπέδου και ο ακριβοθώρητος Ένιο Μορικόνε υπογράφει ένα ονειρώδες score. Όπως και στο πρώτο αγγλόφωνο αριστούργημα του Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ 1900, όπου μεγαλούργησε ο Τιμ Ροθ, ο Τορνατόρε αποδεικνύεται ένας μεγάλος καθοδηγητής ηθοποιών και στην περίπτωση του Τζέφρι Ρας. Μόνο που σε αντίθεση με τον άλλο κορυφαίο (και οσκαρικό) ρόλο του, στο SHINEO ΣΟΛΙΣΤΑΣ του Σκοτ Χικς, εδώ ο Αυστραλός ηθοποιός ερμηνεύει ένα χαρακτήρα που δε θα βρει στα γηρατειά του την ανθρώπινη αλληλεγγύη.

Αξιολόγηση: 8/10

ΤΑ ΠΑΛΙΟΠΑΙΔΑ (LES GAMINS)ΤΑ ΠΑΛΙΟΠΑΙΔΑ (LESGAMINS)

ΓΑΛΛΙΑ/95'/STRADAFILM

Σκηνοθεσία: Άντονι Μαρσιάνο

Ηθοποιοί: Αλέν Σαμπά, Μαξ Μπουμπλίλ, Σαντρίν Κιμπερλέν, Μελανί Μπερνιέ

Ο μύθος: Ένας νεαρός, που ονειρεύεται μουσική καριέρα, θα συνδεθεί φιλικά με τον πατέρα της αρραβωνιαστικιάς του, έναν απογοητευμένο πενηντάρη που τον συμβουλεύει να μην παντρευτεί ποτέ!

Η ανάγνωσή μας: Μία έξυπνη ρομαντική κομεντί που υμνεί την ανδρική φιλία μεταξύ δύο εκπροσώπων διαφορετικών γενεών. Ο Ζιλμπέρτ βιώνει την κρίση της μέσης ηλικίας μετά τη συνταξιοδότηση και έχει χάσει την ουσιαστική επαφή με τη σύζυγο του, που είναι αφιερωμένη στις αγαθοεργίες. Η γνωριμία του με τον εξωστρεφή μέλλοντα γαμπρό του θα ξυπνήσει τον παρορμητισμό της νεότητας του και από κοινού θα χαρούν προσωρινά την ελευθερία τους. Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης Άντονι Μαρσιάνο παρέα με τον πρωταγωνιστή Μαξ Μπουμπλίλ (που είδαμε πρόσφατα στο ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ ΣΑΙΝ ΤΡΟΠΕ της Ντανιέλ Τόμσον) υπογράφει ένα ξεκαρδιστικό, κατά διαστήματα, σενάριο γεμάτο πρωτότυπα αστεία που ανανεώνουν το είδος της γαλλικής κωμωδίας. Ήδη από την αντισυμβατική παρουσίαση της γνωριμίας του νεαρού ζευγαριού και την ιδέα ο πιο μελαγχολικός αρχικά της οικογένειας να είναι ο Αλέν Σαμπά οι δύο σεναριογράφοι φανερώνουν τις προθέσεις τους. Οι συμβάσεις του γάμου, ο έρωτας που ξεθωριάζει, οι ανεκπλήρωτοι επαγγελματικοί στόχοι, οι φιλανθρωπικές υπερβολές του ανεπτυγμένου κόσμου, οι σκληροί όροι της μουσικής βιομηχανίας και η εμμονή των νέων με τις ωριμότερες γυναίκες παρελαύνουν, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο επιτυχημένα. Το, σχεδόν σκόπιμα, κιτς σάουντρακ εξισορροπεί η cameoεμφάνιση του Ίγκι Ποπ. Μία ιστορία δομημένη πάνω στους Σαμπά-Μπουμπλίλ που στην πραγματικότητα ενώνει δύο διαφορετικές φουρνιές κωμικών και όπου οι δύο πρωταγωνιστές αποζημιώνουν, με τις ερμηνείες τους, το κοινό, ανεξαρτήτως φύλου έστω κι αν στο σύμπαν της ταινίας οι γυναίκες δεν έχουν απολύτως ισότιμη θέση.

Αξιολόγηση: 7/10

PINA BAUSCH IN DANCING DREAMS (TANZTRAUME)PINA BAUSCH IN DANCING DREAMS (TANZTRAUME)

ΓΕΡΜΑΝΙΑ/92'/ΝΕWSTAR

Ντοκιμαντέρ

Σκηνοθεσία: Ράινερ Χόφμαν, Αν Λίνσελ

Εμφανίζονται: Πίνα Μπάους, Τζοζεφίν Αν Έντικοτ, Μπενεντίκτ Μπιγέ

Ο μύθος: Σαράντα έφηβοι ηλικίας 14 έως 18 ετών χωρίς προηγούμενη εμπειρία στην τέχνη του χορού, ορισμένοι εκ των οποίων αγνοούσαν την Πίνα Μπάους, επιλέχθηκαν το 2008 να συμμετέχουν στο έργο Κontakthofπου είχε πρωτοπαρουσιάσει η διάσημη χορογράφος τριάντα χρόνια νωρίτερα.

Η ανάγνωσή μας: Το 2000 η Μπάους είχε επαναλάβει το συγκεκριμένο εγχείρημα με το ίδιο έργο, έχοντας ως χορευτές ηλικιωμένους (πείραμα που αποτύπωσε η Λίλο Μάνγελσντορφ στο ντοκιμαντέρ DAMENUNDHERRENAB 65). Αυτή τη φορά σαράντα παιδιά από τα γυμνάσια του Βούπερταλ ανέλαβαν να εκπαιδευτούν για το εμβληματικό χορόδραμα της. Το φιλμ των Λίνσελ και Χόφμαν κατέγραψε τη δεκάμηνη προετοιμασία με επικεφαλείς τις χορεύτριες και πρώην μαθήτριες της Μπάους Τζοζεφίν Έντικοτ και Μπενεντίκτ Μπιγέ. Απόψεις και σκέψεις των εφήβων, σκηνές από τις πρόβες και οι επισκέψεις της Μπάους, που εδώ δίνει την τελευταία της συνέντευξη, απαρτίζουν το υλικό του ντοκιμαντέρ που προορίζονταν αρχικά για τη γερμανική τηλεόραση. Το κοινωνιολογικό ενδιαφέρον πάνω στην ωρίμανση των εφήβων συμβαδίζει με το καλλιτεχνικό για μία χορευτική σύνθεση που μελετά τη φύση των σχέσεων. Αυτή η παιδαγωγική διερεύνηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς ήταν ο στόχος και όχι ένα πορτραίτο της Πίνα Μπάους, ο θάνατος της οποίας το 2009, μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, δίνει μία συναισθηματική φόρτιση στο φιλμ. Η Αν Λίνσελ άλλωστε είχε στο ενεργητικό της, από το 2006, μία βιογραφία για την κορυφαία χορογράφο και χορεύτρια ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε το τρισδιάστατο PINA που γύρισε το 2011 ο Βιμ Βέντερς, ένα φόρο τιμής στη μνήμη της σπουδαίας συμπατριώτισσάς του. Το μόνο που απουσιάζει, όπως εύκολα μπορεί κάποιος να επισημάνει, ύστερα από παράκληση της Μπάους, είναι στιγμιότυπα της ολοκληρωμένης παράστασης, αφού σεβόμενη το μόχθο των νεαρών ερασιτεχνών θεώρησε ότι το αποτέλεσμα αφορά αποκλειστικά αυτούς.

Αξιολόγηση: 6/10

THE GRANDMASTER (YI DAI ZONG SHI)THE GRANDMASTER (YI DAI ZONG SHI)

ΚΙΝΑ-ΧΟΝΓΚΚΟΝΓΚ/130'/SEVEN FILMS-SPENTZOS FILM

Σκηνοθεσία: Γουόνγκ Καρ Γουάι

Ηθοποιοί: Ζανγκ Ζιγί, Τόνι Λεούνγκ

Ο μύθος: Η ζωή του Ιπ Μαν, θρύλου των πολεμικών τεχνών από τη δεκαετία του '30, όταν ζούσε στο Φοσάν, μέχρι την εγκατάσταση του, μετά το τέλος του σινοιαπωνικού πολέμου, στο Χονγκ Κονγκ και οι σχέσεις αντιπαλότητας και έλξης που ανέπτυξε με την Γκονγ Ερ, κόρη ενός άλλου σπουδαίου δασκάλου της εποχής του.

Η ανάγνωσή μας: Η επιστροφή του Γουόνγκ Καρ Γουάι στα πάτρια εδάφη, έπειτα από το αγγλόφωνο ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΜΟΥ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ, έχει κινηματογραφικό άλλοθι αφού ο Ιπ Μαν υπήρξε και προσωπικός εκπαιδευτής του Μπρους Λι. Δεν πρόκειται για μία καθαρόαιμη βιογραφία ή μία περιπέτεια πολεμικών τεχνών στο ύφος των ταινιών ΤΙΓΡΗΣ ΚΑΙ ΔΡΑΚΟΣ του Ανγκ Λι και ΙΠΤΑΜΕΝΑ ΣΤΙΛΕΤΑ του Ζανγκ Γιμού που εστιάζει στις τεχνολογικές δυνατότητες των οπτικών εφέ και τις άψογα χορογραφημένες μονομαχίες. Η στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία επισκιάζει μία ακόμη ρετρό ιστορία του Καρ Γουάι που αποδεικνύεται και πάλι ένας φετιχιστής του κινηματογραφικού κάδρου. Ασταμάτητη βροχή, αντανακλάσεις ειδώλων, αργή κίνηση με συνεχή closeups στις σκηνές δράσης και φωτογραφία παστέλ αποχρώσεων. Ο Κινέζος σκηνοθέτης αντιμετωπίζει ως υποχρέωση τις πολεμικές αναμετρήσεις, παρουσιάζει αποσπασματικά το χρονικό της ζωής του βασικού ήρωα και στριμώχνει αδικαιολόγητα μία ακόμη καταδικασμένη ιστορία αγάπης, θεματική ιδιαίτερα προσφιλής στο έργο του. Ο σπουδαίος Τόνι Λεούνγκ (στην έβδομη συνεργασία του με το σκηνοθέτη) αποδεικνύεται μία ατυχής, εμφανισιακά και ηλικιακά, επιλογή με μία ψυχρή και άνιση ερμηνεία, σε αντίθεση με την Ζανγκ Ζιγί, που εξιλεώνεται υποκριτικά για όλες τις προηγούμενες εμφανίσεις της σε ταινίες με Κουνγκ Φου. Εγκεφαλικό αλλά δίχως την αφηγηματική λεπτομέρεια που θα βοηθούσε τον δυτικό θεατή, το GRANDMASTER στερείται σχεδόν σε κάθε πλάνο του τις βασικές προϋποθέσεις που απαιτούν και οι πολεμικές τεχνικές που αντιπαραθέτει: τη δεξιοτεχνία και το συγχρονισμό.

Αξιολόγηση: 4/10

Ο ΠΕΡΣΙ ΤΖΑΚΣΟΝ & Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ (PERCY JACKSON: SEA OF MONSTERS) Ο ΠΕΡΣΙ ΤΖΑΚΣΟΝ & Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΤΕΡΑΤΩΝ (PERCYJACKSON: SEAOFMONSTERS)

HΠΑ/106'/ODEON

Σκηνοθεσία: Θορ Φρόιντεταλ

Ηθοποιοί: Λόγκαν Λέρμαν, Αλεξάντρα Νταντάριο, Στάνλει Τούτσι

Ο μύθος: Ο Πέρσι Τζάκσον και οι φίλοι του θα φτάσουν μέχρι τη θάλασσα των τεράτων προκειμένου να βρουν το Χρυσόμαλλο Δέρας και να σώσουν την κατασκήνωση που φιλοξενεί τους ημίθεους.

Η ανάγνωσή μας: Κινηματογραφική μεταφορά του δεύτερου βιβλίου του Αμερικανού συγγραφέα Ρικ Ραϊόρνταν από τη γνωστή σειρά του Ο Πέρσι Τζάκσον και οι Ολύμπιοι. Με νέο σκηνοθέτη (Θορ Φρόιντεταλ αντί του Κρις Κολόμπους) και σεναριογράφο τον κομίστα Μάικ Γκουγκενχάιμ σε σχέση με τη πρώτο φιλμ του 2010, αυτή η συνέχεια παραμένει μία ανώδυνη οικογενειακή ταινία φαντασίας, που δεν ενοχλεί με τις χολιγουντιανές απλουστεύσεις της ελληνικής μυθολογίας. Ο Γερμανός σκηνοθέτης ύστερα από την αμήχανη εισαγωγή στο στρατόπεδο των ημίαιμων, βελτιώνεται όταν οι ήρωες έρχονται σε επαφή με το υγρό στοιχείο, χάρη κυρίως στην εμπνευσμένη καλλιτεχνική διεύθυνση και τα ευφάνταστα οπτικά εφέ. Ιππόκαμποι και πολυτελή γιότ, το Χρυσόμαλλο Δέρας και τα... tablets συνυπάρχουν χαριτωμένα και η νεανική συντροφιά θα συναντήσει τον Ερμή και θα αντιμετωπίσει διάφορα τέρατα πριν φτάσει στη σπηλιά του κύκλωπα Πολύφημου. Το ελαφρύ εκτόπισμα του Λόγκαν Λέρμαν ως πρωταγωνιστή, συντελεί στο να είναι μόνο θεωρητικά ο βασικός χαρακτήρας. Στην αρχή αμφιβάλλει για τις ικανότητες του ενώ και η ολοκλήρωση της αποστολής δεν παρουσιάζεται ως προσωπικό του κατόρθωμα αλλά σαν αποθέωση του ομαδικού πνεύματος. Οι δημιουργοί δικαιώνονται από τις παγκόσμιες εισπράξεις για τις απροκάλυπτες αναφορές στην τρίτη ταινία του φρανσάιζ. Το πιο πικρό αστείο πάντως με ελληνικό ενδιαφέρον δεν σχετίζεται με τους θεούς του Ολύμπου αλλά με το νόμισμα συναλλαγής που δεν είναι άλλο από τη δραχμή.

Αξιολόγηση: 4/10

ΤΑ ΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙΑ 2 (ΤΗΕ SMURFS 2)ΤΑ ΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙΑ 2 (ΤΗΕ SMURFS 2)

HΠΑ/105'/FEELGOOD

Σκηνοθεσία: Ράτζα Γκόσνελ

Ηθοποιοί: Χανκ Αζάρια, Νιλ Πάτρικ Χάρις, Μπρένταν Γκλίσον

Ακούγονται στην ελληνική μεταγλώττιση: Αντίνοος Αλμπάνης, Σίσσυ Χρηστίδου, Ντορέττα Παπαδημητρίου.

Ο μύθος: Ο Δρακουμέλ απαγάγει τη Στρουμφίτα με σκοπό να του αποκαλύψει τη μυστική ουσία με την οποία θα μετατρέψει τα δύο νέα πειραχτήρια του σε πραγματικά στρουμφάκια.

Η ανάγνωσή μας: Η δεύτερη από τις συνολικά τρεις ταινίες που έχει προγραμματιστεί να γυριστούν με βάση το βελγικό κόμικ του Πεγιό, με τους ίδιους στη πλειονότητα τους συντελεστές μπροστά και πίσω από τις κάμερες. Η δράση μεταφέρεται στο Παρίσι όπου ο Δρακουμέλ φέρνει τη Στρουμφίτα όμως οι πέντε σεναριογράφοι δεν προσφέρουν τίποτα περισσότερο στο δοκιμασμένο μοτίβο για την οικογενειακή ευτυχία. Ο σκηνοθέτης Ράτζα Γκόσνελ (ΜΟΝΟΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ 3, SCOOBY-DOO) πιστοποιεί ότι είναι γεννημένος μόνο για διεκπεραιώσεις. Το 3D είναι όπως συνήθως εμπορικό τρικ, η μετριότατη ελληνική μεταγλώττιση επιμένει στην προφορά αλλά όχι στη μετάφραση της λέξης essence που επαναλαμβάνει ο Δρακουμέλ και η αρνητική έκπληξη στη διανομή ακούει στο όνομα του σοβαρού Ιρλανδού ηθοποιού Μπρένταν Γκλίσον που μάλιστα για τις ανάγκες του ρόλου του μετατρέπεται σε πουλί. Ακόμα και το αποκλειστικό targetgroup της ταινίας, οι ανήλικοι θεατές, στην αρχή της σχολικής περιόδου, το πιθανότερο είναι να αδιαφορήσουν γι’ αυτή τη φαινομενική ψυχαγωγία μην έχοντας καιρό για χάσιμο.

Αξιολόγηση: 3/10

 

Τα σχόλια σας

Κάντε το σχόλιο σας, με σύνδεση από το facebook ή συμπληρώστε τα στοιχεία σας, στην παρακάτω φόρμα.

 


Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΕΙΣ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Το μήνυμά σας

Διεύθυνση

Πτολεμαίων 4
(Πλατεία Προσκόπων)
11635 Αθήνα,
Τηλ.-fax: 210.7212307
info@diastixo.gr
ISSN: 2585-2485

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER